წვიმით ოდეს შრიალია ცაცხვისა

მიზეზისა გამო სხვისა და სხვისა,


წვიმით ოდეს შრიალია ცაცხვისა,

გქონდეს სული მისი ზეცის და ზღვისა.


ცაცხვქვეშ ვხედავ ორ მხიარულ დაიკოს,

მათგან უფროსს შორით ვიცნობ: მაიკოს.


ცაცხვის ტოტით მისწვდა ჭიამაია,

ცაცხვის ტოტებს ცეკვა აქვთ - სამაია.


ბავშვი იჭერს: “მითხარ, ჭიამაია,

რომელ მხარეს გათხოვდება მაია?”


ბავშვის სახე აღტაცებით გაბრწყინდა,

როცა მწერი ლურჯი ზღვისკენ გაფრინდა;


ზღვისკენ, სადაც ტალღა არ მოდუნდება,

სადაც გემი შორი გზიდან ბრუნდება!.