დათო ყანდაშვილის ჩანაწერები
ტექსტის ზომა:
ამ ქვეყნად ყველაზე ძნელი აღზრდაა და თუ შენ ეს არ შეგიძლია, იმას მიეცი საშუალება ეს აკეთოს, ვისაც ეს შენზე უკეთ ძალურძს.
ყველაზე დიდი სისულელე ამქვეყნად საკუთარი პიროვნების შეგნებულად ტყუილში მყოფებაა, რომელიც გარემოსთან მიმართებაში ნიღბის ტარებით, თამაშით გამოიხატება.
ადამიანის მხრიდან სერიოზულობის ნიღბით ყოფნა მისი შიშების (სულიერი სიყვარულის სიმცირის) მაჩვენებელია და გარემოსგან დაცვის საშუალებას წარმოადგენს. თუმც, ჩემის აზრით, ეს უფრო სტრაუსის დაცვის მეთოდს უფრო ჰგავს.
ადამიანის მხრიდან არასერიოზულობის ნიღბით ყოფნა მისი სისასტიკის (მატერიალური სიყვარულის სიმცირის) მაჩვენებელია და გარემოზე თავდასხმის საშუალებას წარმოადგენს.
რასაც არაობიექტურად უდგები, ის რეალურად უცნობია შენთვის და, ალბათ, უკლებლივ ყველა ადამიანისათვის ყველაზე დიდი უცნობი საკუთარი პიროვნებაა.
ყველაზე დიდი სისულელე ამქვეყნად საკუთარი პიროვნების შეგნებულად ტყუილში მყოფებაა, რომელიც გარემოსთან მიმართებაში ნიღბის ტარებით, თამაშით გამოიხატება.
ადამიანის მხრიდან სერიოზულობის ნიღბით ყოფნა მისი შიშების (სულიერი სიყვარულის სიმცირის) მაჩვენებელია და გარემოსგან დაცვის საშუალებას წარმოადგენს. თუმც, ჩემის აზრით, ეს უფრო სტრაუსის დაცვის მეთოდს უფრო ჰგავს.
ადამიანის მხრიდან არასერიოზულობის ნიღბით ყოფნა მისი სისასტიკის (მატერიალური სიყვარულის სიმცირის) მაჩვენებელია და გარემოზე თავდასხმის საშუალებას წარმოადგენს.
რასაც არაობიექტურად უდგები, ის რეალურად უცნობია შენთვის და, ალბათ, უკლებლივ ყველა ადამიანისათვის ყველაზე დიდი უცნობი საკუთარი პიროვნებაა.