თურმე რამდენ ქალს ატკინეთ სული,
რამდენის თვალზე ცრემლი არ შრება,
თურმე რამდენის ღიმილის უკან,
გახლეჩილ გულში სიცოცხლე კვდება,
თურმე რამდენი ელის თქვენს სითბოს
და მოლოდინი ფიქრებში ქრება,
ნუთუ ვერ ხვდებით, რომ ყველაფერი
ბუმერანგივით უკან ბრუნდება,
სიყვარულისთვის დაღვრილი ცრემლი,
უფალთან მიდის, იქ დაითვლება,
ლოდინს გაყოლილ სევდიან თვალებს,
ვერსად, ვერავინ დაემალება,
დაიმახსოვრეთ, მზის ცხელი გული,
ააშრობს ცრემლებს, გზაც გამოჩნდება,
თქვენზე ფიქრი და ტკივილის სუნთქვა
წარსულის გულში ჩაესვენება,
ჩემს ფიქრს ვაბიჯებ და ვიმართები,
მსურს დავიბრუნო ჩემი ღირსება,
მინდა მივიღო პასუხი მისგან,
ვინც ჩაფურთხება სულში გაბედა...

/ქეთი ალასანია/

25.05.14.