სულ სამი ფანჯარა მქონდა. პირველში 23 წელი ვიცხოვრე. მეორეში – 12. აი, იმ ფანჯარაში, საიდანაც ახლა ნაძვებს და წითელი აგურის სახლებს ვუყურებ, რვა წელია ვცხოვრობ. მიყვარს თუ არა მესამე ფანჯარა?

.. არავის უთხრა, რომ ხელი გტკივა, რადგან ერთ მშვენიერ დღეს შეიძლება გადაგიგრიხონ.

* * *

* * *

ერთ ლამაზ სოფელში ცხოვრობდა ბედნიერი ოჯახი ცოლ-ქმარი და 2შვილი ანა და ზურა. ისინი ბედნიერებითა და ერთმანეთის სიყვარულით თკბებოდნენ. ამ ლამაზ ოჯახს ძალიან დიდი უბედურება დაატყდა თავს ანა ძალიან ცუდად

არ ვიცი საიდან დავიწყო... ასე არასოდეს გამჭირვებია აზრების დალაგება და მისი გადმოტანა ტექსტის სახით... ცხოვრებას უფალი გვჩუქნისო ამბობენ, ან ბუნება (მათთვის ვინც უმეტესობის აზრს არ იზიარებს). ორივე

წუთებივით მირბიან დღეები, თვეები და წლები. ისე მალე გადის დრო... ბუზებივით ვეხვევით ერთმანეთის გრშემო და ვერც კი ვამჩნევთ რა არის მთვარი ამ ცხოვრებაში. ერთმანეთის დამცირებაში ვპოულობთ შვებას და

ძნელია დაიწყო ისტორიის მოყოლა, როცა არასდროს იცი, როგორ დაიწყო საუბარი, როგორ უთხრა სათქმელი, ცუდი თუ კარგი ამბავი, როგორც იციან, რომლით დავიწყო ცუდით თუ კარგით, მოკლედ რომ ვთქვა, ძალიან რთულია,

რას ვხედავ ასეთ ადამიანებში? გამუდმებულ ჭიდილს დროსთან, ამ შეუდრეკელ და დაუნდობელ მტერთან თითოეული ადამიანისა. განუსაზღვრელად დიდ გამოცდილებასა და ცოდნას, რომელიც არაერთი ათწლეულის განმავლობაში

ამ ქვეყნად ყველაფერი წარმავალია... ფიქრობთ, რომ მე ეს ნამდვილად ვიცი? ან ვინმემ მითხრა და ვიმეორებ? არა ეს მე არც ნამდვილად ვიცი და არც არავის უთქვამს.. უბრალოდ ეს ჩემი აზრია, ასე ვფიქრობ, ასეთი