დღეს შეშლილივით მოეძალა სულს გაზაფხული,
უკვე რამდენჯერ გადავთვალე თეთრი კვირტები,
ფილტვებს დაუსკდათ საბურველი ხშირი სუნთქვისგან,
გაზაფხლის სუნს თან დაჰყვება გრძნობის სურნელი.

სულ სხვანაირად გამოუთბა გულს იმედები,
გამოღვიძება დასტყობია ხეთა ქარავნს,
ვეღარ წავშალე გონებიდან შენი აჩრდილი,
და მონატრების ცივი სუსხი ძვლებამდე ატანს.

ვერ გადავიტან უშენობას ამ გაზაფხულზეც,
რაღას ველოდო,ჩამოვყვები ფეხით ოცნებას,
იქნებ შენამდე მოსასვლელი გზები გავწმინდო,
და შეუთანხმო გულის წადილს ურჩი გონება.

სულს გადავბუგავ იასამნის ფერადი ცეცხლით,
თავზე გასხურებ მრავალ ფერში გავლებულ წვიმას,
იჩქარე სანამ გაზაფხული კარს მიიხურავს,
და ჩემს მაგიერ გრძნობის კართან დაგხვდება ვიღაც

ალისა ელიაშვილი