სევდით, დარდებით სავსეა თვალები,
სათნო სახეზე ელვარე სიცოცხლე
აქ სიყვარულით წიკწიკებს წამები..
ათას ლამაზებში ერთი გიპოვე..
გადამიარა ტალღებად გრძნობამ
და გულის გულში შეიჭრა მყისვე
მზე იყო მაგრამ ჩემს გულში თოვდა
რადგან ზამთარი შენიდან ვიგრძენ.
და შევერია ზღვის ცისფერ ღელვას
ნიჟარები ხომ მარგალიტს იტევს...
არ მინდა ახლა ნაპირზე გასვლა
აქ მეცხრე ტალღამ დამახრჩოს იქნებ.
მიწვევდი შენსკენ სირინოზის ხმით
აღარ გესმოდა ჩემი ვედრება
(მე ვხვდები უკვე რა სახადიც მჭირს)
ვგრძნობ დაღლილს ძალა როგორ მეცლება.
არ სჩანს ნაპირი სივრცეებს მიღმა
შენ იალქნებით მემშვიდობები
ჩემთვის შვებაა სულ ერთი სიტყვა
თუნდ ოკეანეს შევებრძოლები...
თვალსაწიერზე კვლავ დამეკარგე
იქ ჰორიზონტზე რჩება ნაღველი..
ცრემლები შევსვი როგორც ზედაშე
რადგან შენ მზესთან ერთად ჩახვედი....
მე დავრჩი მარტო ვით განწირული
თან ვიძირები ტკივილის ზღვაში
მთვარეა ახლა გადაბინდული
და სხივით წვება უნიჩბო ნავში...
ერთი იმედი მაცოცხლებს მხოლოდ
იქნება მალე დილა მოვიდეს...
რომ ალიონზე მზის სხივთან ერთად
გადასარჩენად შენც ამოხვიდე..
მედუზასავით მსუსხავს ფიქრები
მათ გავურბივარ აღარ ვიკარებ
გარს მახვევია ახლა ბინდები
და სიკვდილს მართლა აღარ ვინანებ...
სევდით,დარდებით სავსე თვალები,
სათნო სახეზე ელავს სიცოცხლე
აქ სიყვარულით ისვენებს წამი,
ათას ლამაზში ერთი გიპოვე..