ნანა სელეპანოვა - სადღაც აქ ჩემი სახლია ძველი



მეჩვენება, თუ ეს სიზმარია,
პატარა უბანს შეცვლია ფერი,
სადღაც, აქ ჩემი ძველი სახლია
და ქუჩა, სადაც ავიდგი ფეხი.

ისევ, ისეთი სველი ქუჩები
და მოვერცხლილი სახლების ბანი,
ძველი სურნელი ძველი უბნების,
სოლოლაკის და ჩემ ავლაბარის.

ზევით, ფერდობზე დგას გარიყული
სახლი, მის ხილვით ბედნიერი ვარ,
მარცხნივ მეზობლის ვილა მდიდრული,
მე ჩამოვარდნილ კარში შევდივარ.

ძნელია, სადმე ფეხი დაგიცდეს,
დაცლილ დოქივით სავსეა ეზო,
ფრთხილად, ჩამესმის, არსად წაიქცე,
შენ შემოგევლოს ნანაჯან ბებო.

დამწიფებულა ჩვენი ხართუთა,
მიკვირს, აქამდე რომ არ წაიქცა,
იქნებ, მორწყვა და მოკრეფა უნდა
და გულგამთბარი გარეთ გავდივარ.

სადღაც, მეტეხთან მღერიან მაყრულს,
ალბათ, მზემ ოქროს ჯიღა დაიდგა,
შეჩვეული ვარ ფეხით სიარულს,
მაგრამ მე ახლა, გაფრენა მინდა.





თეგები: მეჩვენება თუ მეჩვენება

სიახლეები:

    Template not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tpl
ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.