beqa xergiani ori wertili მე გავჩნდი მძიმედ, ო, ნუ მისამძიმრებთ! მერე რა რომ თან მსდევს ბრჭყალები. ხანდახან სუნთქვას გავიძახილებ, ხან მრავალ წერტილს დავსვამ წვალებით.

beqa xergiani leqsi chems daikos edzgvneba dges dabadebis dge aqvs სულ ცოტა არის საკმარი, რომ დაიბადო ხელახლა. მოძებნო სხვენში აკვანი, შენ ხარო - გითხრას ვენახმა.

beqa xergiani uqme dila დილა გათენდა, მორიგი ფიქრი კვლავ იზმორება და აპათია ნეტარს მთავაზობს - ტყვიით სუიციდს. ყოფნიდან მანძილი არ ყოფნამდე გაიზომება და დასაბუთებულს წარმომიდგენს ახალ ალგორითმს.

beqa xergiani ar shegeferebi ar gesadagebi saqanela არ შეგეფერები, არ გესადაგები, თუმცაღა არ მთმობ, მაინც შენთან მპატიჟებ. გრძნობაგაშლილ ვნებებზე გეთამადები და ვხვდები, რომ მათრობ, ნელნელა

beqa xergiani sevdac idzleva xandaxan nayofs სევდაც იძლევა ხანდახან ნაყოფს, მაშინ, როცა წვიმს, ცრის და ცრის ნამქერს. რა ძლიერ ვგევარ ამ დროს ავადმყოფს, ტანჯვის შემდეგ რომ ფრთები მიაფრენს.

beqa xergiani- korida მე ხარივით თავგზას მიბნევს შენს ჟღალ ტუჩთა სიმწიფე, მიკვირს: გული დგას და ითმენს - მათ უსაზღვრო სიწითლეს.

miyvars sitbo megobarta beka khergiani gatelili fexqvesh beqa xergiani axalgazrda mwerlebi beka khergiani ბექა ხერგიანი მიყვარს სითბო მეგობართა, -რომ აცხუნებს და რუჯავს სულს... რომ ისრუტავს მათი

fici beka khergiani gatelili fexqvesh beqa xergiani axalgazrda mwerlebi beka khergiani ბექა ხერგიანი ფიცი ძნელია, რომ არ გატეხო, რთულია ამ გზის სიციცაბოვე... სულსაც გიმძიმებს ცოდვის სამტეხვლო, -

sevda beka khergiani gatelili fexqvesh beqa xergiani axalgazrda mwerlebi beka khergiani ბექა ხერგიანი როგორც გათელილ ფეხქვეშ პრინციპებს... საკატაკლიზმო მეტეორივით მიზანში ჰყავხარ თითქოს ლუციფერს.

Me xarivit tavgzas mibnevs korida beqa xergiani axalgazrda mwerlebi beka khergiani ბექა ხერგიანი მე ხარივით თავგზას მიბნევს შენს ჟღალ ტუჩთა სიმწიფე, მიკვირს: გული დგას და ითმენს - მათ უსაზღვრო