მერამდენედ მოგიწვიო ამ ჩემს გულში
უთვალავი სევდა– დარდი გადვიტანე,
ჩაიღვენთე ამ სანთლების სიყვარულში
ლოცულობდე, მხოლოდ ჩემთვის არსებობდე.
გადაიქცა ეს სამყარო ნათელ ფერად
მიმოქარგა, ამ ცხოვრებამ გასამრჯელო,
გადატკეპნა სიბოროტე ცხრა მთას იქით
გამოაწყო ტირიფები საქორწილოდ.
უკვე მოკვდა შემოდგომა მივიწყების
ხეებსაც კი ის ფოთლები გასცვენია,
გადამხმარა ხაკისფერად მთა და მდელო
წამებს ითვლის სურნელება დაკარგვია.
ჩემს გულში ხარ, მერამდენედ გეფერები
სევდა–დარდი მივიწყების დამიბრუნე,
დავიწვები სიყვარულის სამალავში
შენს სახელზე, მხოლოდ შენზე დავიფიცებ.

24.11.3014

მერაბ სალუქვაძე