შენ რომ არ იყო, რა აზრი აქვს მაშინ ამ ჩემს სიცოცხლეს? თვალდახუჭული დაგიკრეფდი ბაღში გვირილებს და ზღაპრულ ღამის შადრევნებთან მოვკლავდი წუთებს... შენ რომ არ იყო, რა ძალა აქვს მაშ ჩემს ნეტარებას? მოვიდოდა შხაპუნა წვიმა და ნაწვიმარზე იფეთქებდა სოკოთა ჯარი, დაკრეფდა უცნობი ქალი, გაქრებოდა ეჭვი და დარდი.. შენ რომ არ იყო, ვინ დაგხატავდა მაშინ? დავიკრეფდი გულ–მკერდზე ხელებს და სიყვარულზე ვიმღერებდი დაუსრულებრივ..