სიყმაწვილეში მე ვჭკნებოდი, როგორც ფოთოლი, ობოლი ვიყავ მე მაშინაც, სულით ობოლი; ჟამი მიჰქროდა ახალი დღით განრინებული, არ მშვიდდებოდა ჩემში მაინც გული ვნებული.