მერაბ სალუქვაძე – მიდიან წლები –

– მიდიან წლები –

თავაწყვეტილი
გარბიან დღენნი!
მიჰქრიან ისე
უძილო ღამით,
პოეტურ გზნებით,
მაღლა და მაღლა,
დაბლა და დაბლა,
მიმაფრენს წლები!


ასტარტეს მსახური

* * *


მერაბ სალუქვაძე – სახეშეცვლილნი –

ისევ ეცვლება ფერი მსოფლიოს,
მცენარე ჰკარგავს თავის მეობას,
აქეთ ბალახი
იქეთ ფრინველნი
და იმართება დიდი ღრეობა..


მერაბ სალუქვაძე – გზა შენამდე –

– გზა შენამდე –

შენს ფიქრებში ამრევია გზა და კვალი,
შენთან ყოფნა ჩემთვის ახლა სალბუნია,
დავალ ქარში ჩავუყვები ნარბენ ბილიკს,
ვგონებ შენთან არაფერი დამრჩენია..


ჯვარცმულის თვალსაწიერი

* * *


მერაბ სალუქვაძე - ღამე –


არც ღამე იყო,
ისეთი თეთრი,
მე რომ მიყვარდა
ხელით შეხება,


ყალბი ბრილიანტი

* * *


მერაბ სალუქვაძე – საბრალო გოგო –

– საბრალო გოგო –

რკინის მოაჯირს მომდგარი გოგო,
საკუთარ წარსულს ისევ ნანობდა,
ცრემლებით თვალში უფერულ სახეს,
მიტკალის ფერი გადაფარვოდა..


ნანა სელეპანოვა - მომწყინდა

შემზარდა, ო, როგორ შემზარდა
ცხოვრება უკეთურ ცხოვრების..
იქნებ და შენ ჩემი მოგწყინდა
ლოყა და ბაგე და ეს გული...


ნანა სელეპანოვა - დააგვიანა


მე როს მეგონა, მომიძღვნიდა
სისხლისფერ ვარდებს
და დაბრუნებით შემიხორცებს
გულში იარას,
თურმე, ღამეებს სხვისი სახლის
კარებთან ათევს,
მან ჩემთან მოსვლა
სიზმარშიაც დააგვიანა.