ნანა სელეპანოვა - როცა...

თუკი გაწყენინეს,
უნდა დაიკიდო,
ჭკუას გარიგებენ,
უნდა გაიღიმო...


ნანა სელეპანოვა - ეს უბრალოდ, წამელექსა

დღემ უეცრად გაირბინა,
ეს დღეც სევდას გადაჰყვება,
ხვალ ინათებს ისევ დილა
და უშენოდ დაღამდება.


ნანა სელეპანოვა - შენ არასოდეს მეტყვი

შენ არასოდეს მეტყვი -
დილამშვიდობის, დილით,
მე სევდიანი ლექსით,
რაც სათქმელია ვიტყვი.


ნანა სელეპანოვა - დაილოცოს საქართველო

უცხო თესლის ვარ სტუმარი,
საქართველოს ზეცა მხურავს,
ღრუბლებში მაქვს სასთუმალი,
საბნად მთვარე წამიხურავს.


ნანა სელეპანოვა - შორს ვარ, შორს

მე - ყველა - მე და არაფერი,
ნუ მკითხავთ, რატომ ვარ შორს,
ეს ისეთი გამოუვალი ჩიხია,
სული უფრო მიჰქრის შორს.


ნანა სელეპანოვა - ის ქალი, ნეტავ, სად არის?

ეს შენ... არასდროს დაგავიწყდები,
იტყვი: "სად არის, ნეტავ ის ქალი?"
მე კი ბეღურად გადავიქცევი
და ფრთებით კოცნას გამოგიგზავნი.


ნანა სელეპანოვა - მორალი

ჩემი ცხოვრებაა არქაული,
სავსეა ლანდებით შორეულით,
ასეთი ლექსებით პროზაულით,
ომშიც ვერ ვიქნები მოგებული.


ნანა სელეპანოვა - შაიგრძნო

ჩემ თავ არჩიე
წაწალი,
ეგ რა ვაჟკაცის
წესია,


ნანა სელეპანოვა - სიყვარული და სიძულვილი

თუ დაკარგვის
შიში თან გდევს,
თურმე
შეგყვარებია,
თუ ეჭვები არა
გღრღნიან, თურმე
არ გყვარებია...


ნანა სელეპანოვა - აბა, გამოიცანი


®აჱ მე შეჼთჳჲს ჹაჳჲსა®ჯე
და ჴატჲვჲ მჲჱჲა,
ჳჲჼჱ სა©ემოდ ჳე® ჲჳა®ჹებს,
ჲს სასჷელჲს ღჲ®სჲა.