ეს შენ... არასდროს დაგავიწყდები, იტყვი: "სად არის, ნეტავ ის ქალი?" მე კი ბეღურად გადავიქცევი და ფრთებით კოცნას გამოგიგზავნი.

ის აღარ მოვა.. მე ისევ ველი, გადავივიწყებ, რაც მან დამმართა, შორს იყოს ჩემგან, ოღონდ ნუ მესვრის მომაკვდინებელ სიტყვებს ხმამაღლა.

– ის წლები მივიწყებულს და შენგან მშფოთვარეს ჩვენი შეხვედრა ვერაფრით აცდა, ვდგავარ და ვილტვი ისევ შენამდე, ნუთუ ეს გზები სიშორით ჩაქრა ..

- ის ერთადერთი ქალი - მე ვუთევ ღამეს ფიქრებს, წყვდიადი თითქოს ქრება, ან იბადება ისევ განთიადების წყება..

– ის ქალი – მზემ სხივი ნაპირთან უეცრად დაღვარა, აენთო ხვალინდელ სანთლების კელაპტრად, სად არის ის ქალი რომელსაც დავეძებ! სად არის ის ქუჩა სადღაც რომ გამქრალა..

ის მოვა, მოვა, არ დაგტოვებს მარტოეულად.. ის, ვისაც უყვარს შენთან ჩხუბი, ზოგჯერ ფერება,

თითქოს, სიცივე სულში შემოდის, თითქოს სულ ვიწვი, ასე მგონია, შეყვარებულში არის დემონი, ჩემთვის ფრთიანი ანგელოზია.

ღია სარკმლიდან ღამე მიღიმის და ბნელ ოთახში მთვარეს მიგორებს, ვდგავარ კუთხეში მთვარემისჯილი და მთვარის შუქზე წარსულს ვიგონებ.

ცივ საწოლში ძველ სიყვარულს სძინავს, ღამე, სადღაც გაპარულა მთვარე, დღეს ის ქალი, ნუთუ აღარ გიყვარს? შენ რომ სევდა ჩამოაცვი ტანზე.

ზამთრის სიცივემ გადაპენტა ყველა გრძნობები თოვლმა წაიღო გადაიქცა წვიმის წვეთებად, ამ გულთან დარჩა შენზე ფიქრი ის მონატრება შენმა სიშორემ და ლოდინმა მარტო დამტოვა..