სხვამ თუ არა, ჩვენ ხომ ვიცით, რა ძნელია ლოდინი, მონატრება, რატომ გვაწევს გულზე რიყის ლოდივით.

იქნებ და, უცხო ჩიტი ვარ, შენს გულში შემოპარული, იქნებ და, კოცნის გიჟი ვარ, შენს ბაგეს გადამალული. გინდა, ჩიტივით მოვფრინდე? გინდა, ჩიტივით მიყვარდე? შენ რომ ფრთებს დამიკოცნიდე, მეც ტკბილად

გახსოვს? ერთხელ,ერთმა ქალმა შენი გული დაიპყრო, იმ ქალს,კარგო, ისევ ახსოვს ჩვენში დღემდე რაც იყო, სიყვარულის ცრემლი წვიმდა, ახლა რამ აგვატიროს, წახვედი და დარდისაგან გული ორად გაიპო.