იყო წუხილი და გაჩნდა ბზარი, ღალატიც იყო, ასე მგონია, გასაროზგია დღეს ყველა კაცი და ყველა კაცი ჩასაქოლია.

გახსოვს? ერთხელ,ერთმა ქალმა შენი გული დაიპყრო, იმ ქალს,კარგო, ისევ ახსოვს ჩვენში დღემდე რაც იყო, სიყვარულის ცრემლი წვიმდა, ახლა რამ აგვატიროს, წახვედი და დარდისაგან გული ორად გაიპო.

არ გააღმერთო ის, ვისაც ღმერთად, შენს საუფლოში ყოფნა არ უხდება, ვინც მიჯაჭვულა საკუთარ კერას, ვინც წავიდა და აღარ დაბრუნდება.

[center] შენ რომ არ იყო, რა აზრი აქვს მაშინ ამ ჩემს სიცოცხლეს? თვალდახუჭული დაგიკრეფდი ბაღში გვირილებს და ზღაპრულ ღამის შადრევნებთან მოვკლავდი წუთებს...

მე რად მინდა ავბედითი სიყვარული, ვერ ავიტან მოჩვენებით სითბოს, გადაჰყვება მოგონებებს სინანული.. და შემრჩება იყო, არა იყო!