როცა ფიქრები ღამის სიზმარში საპნის ბუშტივით სწრაფად გასკდება შეძვრება უცებ, სადღაც მიწურში და საცოდავად ახითხითდება ana wikaluri roca fiqrebi gamis sizmarshi sapnis bushtivit swrafad gaskdeba

წანამძღვარი: * * * ...და ეს დღეები,დროის ქურდები წამებს მპარავენ, წუთებს ჰყიდიან უკან ვისყიდი ფულით,ხურდებით არ ბრუნდებიან, მაინც მიდიან...

ხალხი რას იტყვის,რომ გრძნობა გავამხილო ხალხი რას იფიქრებს უყვარსო ოხერტიალს, ღმერთო დამეხმარე თვალი ავახილო ვეღარ ვუმკლავდები ფიქრის ამდენ ტიალს. ხალხი რას იტყვის, რომ საქმე გავაკეთო გულით დავაპურო

ნუთუ ფიქრობთ, რომ ვინც იცინის ბედნიერია?! გულის ცრემლები, ხომ თვალებამდე არასდროს მოდის მორგებულ ნიღბის ტარება კი მშვენიერია, რომ დაიმკვიდრო აქ ადგილი,ადამთა მოდგმის giorgi qadagidze yvela tamashobs

იქნებ სიცოცხლე ღირს იმისათვის?! პატარა ბავშვი გეძახდეს მამას საყვარელ ქალს, რომ ჩააცვამ გულით თეთრი ვარდივით გაფურჩქნულ კაბას

ჩემი გულის ფეთქვაა მარტი. ყოველ უთქმელ სიტყვებთან მარტო ვწვები. ვიცი ყოველთვის მგავდი, მაგრამ ახლა გიხილე. რატომ ?

მინდა ერთი წამით ვიყო ბავშვი ვიტირო და არ მივირთვა ქაში მინდა ყოველ დღე ვიარო ბაღში ვიცელქო და გავაწვალო მასწი...

დილის რიჟრაჟი და საღამოს შებინდება ირმის ნებიერი კისრის გადაგდება არწივის შურდულივით მთის ქედზე დაშვება ისევ მახსენებს შენს ლამაზ გარინდებას

თითქოს უმისობამ ჩაილურის წყალი დალია ბანალურ სიტყვებს აღარ მოსდევს გულის ფანცქალი სუფრასთან მჯდომმა სიყვარულის ყანწი დალია და უთქმელ სიტყვებს აღარ ნანობს პატარა ქალი

ღამეა წყნარი, მთვარე ანათებს ყურს ვუგდებ ქარის იდუმალ ღიღინს, ამ დროს მოხუცი დავლანდე უცებ ფეხარეული ნელნელა მიდის, ბოთლი უჭირავს თანაც ხმამაღლა სადღეგრძელოებს თავისთვის ამბობს,