პირველად მას წავაკითხე და მასვე მივუძღვნი. ძვირფას მეგობარს. - გვანცა ვარდოშვილს. პატარა ხარ, ერთი ციცქნა ცეროდენა, სულ ისეთი ხელის გულზე დამეტევი, შენს ნახვისას სიხარულის ცრემლ მომდის და უშენოთ კი

მშვენიერება მათი, სიტურფეა ჩემი ჩემო მეგობრებო, ნაცნობებო თუ უცნობებო. თქვენ ბუნებამ გამოგარჩიათ, რაღაც იდუმალი ძალით, მოგცათ რა თავისი მშვენიერება და სილამაზე, გაიზარდეთ და თავად გახდით სილამაზე და