როცა ფოთლები ტოვებენ ხეებს მოედებიან ბილიკევს ვიწროს შენი დაკარგვა მაშინებს მეც და იმ ხეებივით განვიცდი თითქოს,

ისევ მივყვები ნაწვიმარ ქუჩებს გათანგული და დარდით დაღლილი, ჩემთვის არ დადგა მომავალი თვე ისევ მარტია არ ჩანს აპრილი, ბერი ჭადრებიც ისევ ტირიან ხმელ ტოტებიდან ჩამოსდით ცრემლი, ამას სამშობლო ხომ აღარ

ულამაზესი გოგონა ვნახე ზურმუხტისფერი თვალები ჰქონდა, თუმც მის თვალებში უფრო ლამაზი მისი სულისა სხივები კრთოდა, ulamazesi gogona vnaxe zurmuxtisferi tvalebi hqonda

ეპიტაფია (epitafia) ვუძღვნი ი. ალაშვილს როგორც მთელმა სოფელმა იცოდა, სერაფიონს ჯორი ახლოდანაც არ უნდა ჰყოლოდა ნანახი, მაგრამ თუ სიარულის დროს კაცი მარტო წელზევით დააკვირდებოდა, უსათუოდ იტყოდა, რომ