დრო კი გადის მაგრამ მუქთათ იღვენთება სანთელი. ხელში კალმით ჩავჩიჩინებ სტრიქონს გულით დაწერილს.

როგორც სილაში ჩაფლული სფინქსი, უძრავი სახე, უთქმელი სიტყვა, დრომ შემაშფოთა, დრომ ჩამაფიქრა.. ბევრჯერ იწვიმა, ბევრჯერ იელვა..