ყველაფერს ვახდენ, ჩემივე თავით არ მსურს ზურგს ფრთები ვატარო, მინდა სამყაროს შევხედო თვალით როგორც მე მხედავს სამყარო.

ფეხებზე ჭრილა სუროს გახვევდა, ჩუმად დაჰყრიდა ჯიბიდან ცოდვებს, ღრუბლებს მიწაზე ისე აწვენდა ვით ნოემბერი მაისის პოთლებს. marabdeli zuria fexebze chrila suros gaxvevda

ამ არამზადა უგულო ბოლომ, უკან კლიტულით კარი ჩაჰკეტა, ხელის გულივით მოსჩანს, თუ როგორ დრომ საუკუნე წამად დაჰკეცა.

ნაზი სიტყვები ენის წვერს შხამად, შენი ღიმილი სამოთხეს ავა, მიდიხარ მიგაქვს ნაცრისფერ გზაში გიშრის მტევნები მაგ ხვეულ თმაში,