ვეშაგურ ლიქოკელი და იაპონელი სამურაები

ვეშაგურ ლიქოკელი და იაპონელი სამურაები
ეს საინტერესოა / მეამაყება რომ ქართველი ვარ
10:24, 06 იანვარი 2023
79
0
ვეშაგურ ლიქოკელი და იაპონელი სამურაები

1905 წელს, რუსეთ-იაპონიის ომის დროს, იაპონელთა სამხედრო ნაწილები სახალინზე შეიჭრნენ. რუსეთის არმიის შემადგენლობაში იბრძოდა ვეშაგურ ლიქოკელიც რომელიც XIX საუკუნის ბოლოს ბოქაულის მკვლელობისთვის კუნძულ სახალინზე გადაასახლეს ლიქოკელი დანარჩენ ჯარისკაცებთან ერთად საცხოვრებელ სახლში იყო გამაგრებული. ორმხრივი სროლის დროს დაიღუპა მისი ყველა თანამებრძოლი, ის კი მარტო განაგრძობდა მტრის მოგერიებას მანამ, სანამ ტყვია-წამალი გაუთავდებოდა. სროლის ხმა რომ მიწყნარდა, იაპონელთ ბატალიონის მეთაურმა შენობაში დაზვერვის ოცეული შეგზავნა. დიდ ხნის ლოდინის შემდეგ კაპიტანი მიხვდა, რომ კარგად არ იყო საქმე და მეორე სამხედრო დანაყოფს უკვე თვითონ შეუძღვა შენობაში. შიგნით შესულ ჯარისკაცებს საოცარი სანახაობა წარმოუდგათ თვალწინ – დაზვერვის ოცეულის მთელი შემადგენლობა, ხმლით აჩეხილი, დაბლა ეყარა, ოთახის კედელთან კი ვიღაც კაცი იდგა გასისხლიანებული მახვილით ხელში. იაპონელი კაპიტანი სამურაების ოჯახის წარმომადგენელი იყო და მაშინვე მიხვდა, რომ საქმე ხმლით ბრძოლის დიდოსტატთან ჰქონდა.

უნდა ითქვას, რომ იაპონელი სამურაებს, რომელთაც მთელ მსოფლიოში ფარიკაობის დიდოსტატებად მიიჩნევდნენ, მუდამ განსაკუთრებულად ჰქონდათ გამძაფრებული შუა საუკუნეების დროინდელი ბრძოლების ნოსტალგია, როდესაც შესაძლებელი იყო პირადი პატივმოყვარეობის დაკმაყოფილება ხმლით ინდივიდუალური შერკინებების გზით და ასეთნაირად სახელისა და დიდების მოხვეჭა. ისინი შემთხვევას არ უშვებდნენ, რომ თავიანთი ოსტატობა მტერთან პირად - პაექრობაში დაემტკიცებინათ, ხოლო როდესაც ასეთი შესაძლებლობა | არ ეძლეოდათ, თავიანთი ხმლის ფხიანობას დაუცველ ტყვეებზეც კი ცდიდნენ. მაგალითად, ცნობილია, რომ ჩინეთში ბრძოლის დროს ორი იაპონელი ოფიცერი, სამურაი, ერთმანეთს შეეჯიბრა ხელფეხშეკრული ტყვე ჩინელების ხოცვაში. პირობის თანახმად, მსხვერპლი მათ ხმლის ერთი დარტყმით უნდა მოეკლათ. შეჯიბრი მზის ჩასვლამდე გაგრძელდა და საბოლოოდ ერთ-ერთი სამურაის გამარჯვებით დასრულდა, ანგარიშით 92:89.

რასაკვირველია, ჩვენ მიერ ხსენებული იაპონელი კაპიტანი ხელიდან ვერ გაუშვებდა ბრწყინვალე შესაძლებლობას, რომ დაედასტურებინა თავისი წარჩინებული წარმომავლობა და ხმლის ფლობის ოსტატობა. თანაც, როგორც ჩანდა, ხმლიანი მებრძოლი არა უბრალო ჯარისკაცი, არამედ ფარიკაობის დიდოსტატი უნდა ყოფილიყო. ამიტომ მან შეაჩერა თავისი თანამებრძოლები და ვეშაგურ ლიქოკელის წინააღმდეგ კატანამომარჯვებული მარტო გავიდა. გავიდა და, როგორც თვითმხილველები გადმოგვცემენ, მაშინვე ოთხად გაჩეხილი დაეცა. ამასობაში შენობაში დანარჩენი იაპონური დანაყოფებიც შემოცვივდნენ თავიანთი ოფიცრების თანხლებით. მაშინდელ იაპონურ არმიაში ოფიცერთა უმრავლესობა სამურაის წოდებას ატარებდა და, რასაკვირველია, ყველამ მოინდომა ლიქოკელთან პაექრობაში თავის გამოჩენა. მათ რიგრიგობით დაიწყეს მამაცი ხევსურის წინააღმდეგ ბრძოლა, თუმცა უშედეგოდ, ყოველი მათგანი ქართველი მეომრის ხმლის წერა გახდა.

ვეშაგურ ლიქოკელმა იმ დღეს ცამეტი სამურაი გამოასალმა სიცოცხლეს. როდესაც იაპონელები დარწმუნდნენ, რომ ხმლით ბრძოლაში ამ კაცს ვერაფერს დააკლებდნენ, გასცეს ცეცხლის გახსნის ბრძანება და ვეშაგურ ლიქოკელი დახვრიტეს. ამ ამბის ფინალს შეესწრო იაპონიის არმიის დაზვერვის ხელმძღვანელი, გენერალი დოიჰარა კენძი, რომელმაც დაწვრილებით გამოიკითხა მომხდარი და საშინლად განრისხდა, რადგან მიხვდა, თუ როგორი ღირსეული ვაჟკაცი გამოასალმეს სიცოცხლეს. ეს შემთხვევა მან იაპონიის ნაციონალურ სირცხვილად მიიჩნია და ამ ამბავს მიუძღვნა ნაშრომი, რომელშიც ზემოაღწერილი ამბავია მოთხრობილი. წიგნის სათაური ქართულ თარგმანში ასე ჟღერს: „რუსი მებრძოლი კავკასიიდან – ხევსური ხმლით“. მაშინ ხომ რუსეთის იმპერიაში მცხოვრებ ყველა ერის შვილებს რუსებს ეძახდნენ. წიგნი იაპონიაში 1948 წელს გამოიცა.


ერთმანეთს გულში ჩავიკრავთ, ერთობა გასტეხს,ქვასაცა ერთმანეთს გულში ჩავიკრავთ, ერთობა გასტეხს,ქვასაცა
ლხინში ბევრს გაახსენდები, ჭირში ახსოვხარ,ცოტასა. გაივლის დრო და მიხვდები, ვინც იმსახურებს,ძმობასა. კაცი, მეგობრით...
27.01.23
587
0
ეს ქარიშხალი რა არის- სულში რომ ქარიშხლებია... ეს ქარიშხალი რა არის- სულში რომ ქარიშხლებია...
ეს ქარიშხალი რა არის- სულში რომ ქარიშხლებია... ეს მიწისძვრები რა არის- მკერდში რომ გულის ძვრებია... ან ეს ფიფქები რა...
27.01.23
83
0