ყივჩაღეთ იყო....

ყივჩაღეთ იყო....
ლიტერატურა
00:47, 08 ივლისი 2022
55
0
ყივჩაღეთ იყო....
ქალი მოვიტაცე.
ცხენზე შემოვიგდე,
დედალი ავაზა.
ტანი დაყურსული
გავშხვართე უნაგირზე,
თეთრი თეძოების
ვიხილე გახელება.
ხტოდნენ ატეხილი,
ავხორცი მუხლები.
და თვითონ ნადირი გავხდი,
მე ნადირი.
კოცნა-კბენა იყო,
ალერსი-დანა,
მუცელი გაზნექილი
პირით გადავღადრე,
და მარჯვენა ნაპირიდან,
ქალი გაფატრული
ვესროლე მდინარეს.
სიგიჟის წვეთი
ცხენს მოხვდა საფეთქელში,
ცეცხლი წაეკიდა
უნალო ფლოქვებში
და თითქო დაკოდილი
გავარდა ჭენებით.
მე სისხლის ყივილი,
მოღუშულ სივრცეებს,
მათრახათ გადავკარი!...
ეს იყო ყივჩაღეთ,
ვეფხობის თვეში.

გრიგოლ რობაქიძე




- რა არის სამშობლო? - ვაჩერებ ქუჩაში გამვლელს. - რა არის სამშობლო? - ვაჩერებ ქუჩაში გამვლელს.
- რა არის სამშობლო? - ვაჩერებ ქუჩაში გამვლელს. - მე მეკითხებით? - მეუბნება განცვიფრებული გამვლელი. - დიახ, თქვენ, იქნებ...
19.09.22
279
0
შესაძლოა ეს ჩვენი უნაყოფო თაობის სენიც იყოს, ხანუმ, ჩვენ სამშობლოში უცხოელები ვგონივართ შესაძლოა ეს ჩვენი უნაყოფო თაობის სენიც იყოს, ხანუმ, ჩვენ სამშობლოში უცხოელები ვგონივართ
"შესაძლოა ეს ჩვენი უნაყოფო თაობის სენიც იყოს, ხანუმ, ჩვენ სამშობლოში უცხოელები ვგონივართ, უცხოეთში ემიგრანტები. მე...
19.09.22
178
0