გალაკტიონ ტაბიძე - მზეო თიბათვისა

გალაკტიონ ტაბიძე - მზეო თიბათვისა
ლიტერატურა
21:25, 30 ივლისი 2022
30
0
მზეო თიბათვისა, მზეო თიბათვისა,
ლოცვად მუხლმოყრილი გრაალს შევედრები.
იგი, ვინც მიყვარდა დიდი სიყვარულით,
ფრთებით დაიფარე - ამას გევედრები.

ტანჯვა განსაცდელში თვალნი მიურიდნე.
სული მოუვლინე ისევ შენმიერი,
დილა გაუთენე ისევ ციურიდან,
სული უმანკოთა მიეც შვენიერი.

ხაანმა უნდობარმა, გზა რომ შეეღება,
უხვად მოიტანა სისხლი და ცხედრები,
მძაფრი ქარტეხილი მას ნუ შეეხება,
მზეო თიბათვისა, ამას გევედრები.






- რა არის სამშობლო? - ვაჩერებ ქუჩაში გამვლელს. - რა არის სამშობლო? - ვაჩერებ ქუჩაში გამვლელს.
- რა არის სამშობლო? - ვაჩერებ ქუჩაში გამვლელს. - მე მეკითხებით? - მეუბნება განცვიფრებული გამვლელი. - დიახ, თქვენ, იქნებ...
19.09.22
94
0
შესაძლოა ეს ჩვენი უნაყოფო თაობის სენიც იყოს, ხანუმ, ჩვენ სამშობლოში უცხოელები ვგონივართ შესაძლოა ეს ჩვენი უნაყოფო თაობის სენიც იყოს, ხანუმ, ჩვენ სამშობლოში უცხოელები ვგონივართ
"შესაძლოა ეს ჩვენი უნაყოფო თაობის სენიც იყოს, ხანუმ, ჩვენ სამშობლოში უცხოელები ვგონივართ, უცხოეთში ემიგრანტები. მე...
19.09.22
94
0