"თუ ჩემ ცხოვრებას წიგნად აკინძავ, დაარქვი იმას "სევდის კრებული"

"თუ ჩემ ცხოვრებას წიგნად აკინძავ, დაარქვი იმას "სევდის კრებული"
ლიტერატურა
21:18, 08 დეკემბერი 2021
334
0

"თუ ჩემ ცხოვრებას წიგნად აკინძავ, დაარქვი იმას "სევდის კრებული" 

მოულოდნელი და დაუჯერებელი ამბავი, რომელიც მეხის გასროლასავით გაისმა და მთლიანად მოიცვა თბილისის ყველა ქუჩა, უბანი თუ სახლი...

1985 წლის 19 მარტი...

ისინი ჯერ კიდევ წინა დღით, 18 მარტს გუდაურიდან თბილისში უზომოდ ბედნიერები და დაღლილები დაბრუნდნენ...

მეორე დღეს კი მათ თავს დატრიალებულმა ტრაგედიამ მთელი ქალაქი შეძრა...

დაზუსტებით არავინ იცის რა მოხდა მაშინ.... როგორც ამბობენ ყველასათვის საყვარელი მსახიობი, კაცი რომლის სახემაც მხოლოდ ღიმილი იცოდა - გია ფერაძე - შინ დაახლოებით ღამის სამ საათზე მივიდა...

გიას ამის გამო მეუღლე, ცნობილი მხატვრისა და მოქანდაკის შვილი ირინა მიქატაძე განაწყენებია...

შემდეგ მოხდა ის, რომ გიას მინიატურული, კალმის ფორმის იარაღიდან, რომელსაც, თურმე სიგარეტთან ერთად იდებდა ჯიბეში, გასროლილმა ხუთ მილიმეტრიანმა ტყვიამ, რომელიც მინასაც ვერ გასტეხს, ახლო მანძილიდან 26 წლის ირინა მიქატაძის გულის აორტაში გაიარა და ... მოკლა.

არ ვიცი ვინ აჩუ­ქა ეს ია­რა­ღი მას, სულ თან დაჰ­ქონ­და. დღე­ო­ბებ­ზე რომ და­დი­ო­და მე­გობ­რე­ბის წრე­ში, სა­კი­დებ­ზე ჩა­მო­კი­დე­ბულ ქუ­დებს ეს­რო­და ხოლ­მე, გას­რო­ლი­სას დიდი ხმა ჰქონ­და და იყო ერთი წი­ო­კო­ბა და მხი­ა­რუ­ლე­ბა... იმ დღეს წა­მო­წო­ლი­ლი რომ იყო, წა­მო­წე­უ­ლა, ჯი­ბი­დან ამო­უ­ღია სი­გა­რე­ტის კო­ლო­ფი, სან­თე­ბე­ლა და მას­თან ერ­თად იდო ეს ია­რა­ღიც, რო­მე­ლიც გა­მო­ე­დო ჯი­ბეს და უეც­რად გა­უს­ვრია...

ირი­ნას და თა­ვად გიას, უბე­დუ­რი ბედი - ტყვი­ამ ნეკ­ნებს შო­რის გა­ი­ა­რა და ირი­ნა ად­გილ­ზე­ვე გარ­და­იც­ვა­ლა... გია შოკ­ში ჩა­ვარ­დნი­ლა, და­იბ­ნა, ძა­ლი­ან შე­ში­ნე­ბია და ფეხ­შიშ­ვე­ლი გაქ­ცე­უ­ლა გა­რეთ, წა­სუ­ლა მე­გო­ბარ­თან, რომ­ლის­თვი­საც ყვე­ლა­ფე­რი მო­უ­ყო­ლია, ერთი ბოთ­ლი არა­ყიც სულ­მო­უთ­ქმე­ლად და­უ­ლე­ვია და მი­უ­ღია პო­ლი­ცი­ის­თვის ჩა­ბა­რე­ბის გა­და­წყვე­ტი­ლე­ბა. მე­ო­რე დი­ლას ის თა­ვი­სით მი­ვი­და და ჩა­ბარ­და სა­მარ­თალ­დამ­ცვე­ლებს.

...ირი­ნას დაკ­რძალ­ვა­ზე იყ­ვნენ მა­შინ­დე­ლი ხე­ლი­სუფ­ლე­ბის უმაღ­ლე­სი პი­რე­ბი. ერთ-ერ­თმა მათ­გან­მა პირ­და­პირ თქვა, რომ ეს იმ­დე­ნად შემ­ზა­რა­ვი მკვლე­ლო­ბაა, მკვლე­ლი სა­მა­გა­ლი­თოდ უნდა და­ი­სა­ჯო­სო და მორ­ჩილ­მა „სა­მარ­თალ­დამ­ცავ­მა“ სტრუქ­ტუ­რებ­მა პირ­ნათ­ლად შე­ას­რუ­ლეს ხელ­მძღვა­ნე­ლო­ბის და­ვა­ლე­ბა, ყვე­ლა­ფე­რი გა­ა­კე­თეს, რომ გიას სას­ჯე­ლის უმ­კაც­რე­სი ზომა შე­ფარ­დე­ბო­და.

ტრაგედია მართლაც შემზარავი აღმოჩნდა....

არავინ იცოდა, რა ეთქვა...

მომხდარს ზოგი ეჭვიანობას უკავშირებდა, ზოგი იარაღთან გაუფრთხილებელ მოპყრობას... ერთი რამ, რაშიც ყველა თანხმდებოდა იყო ის, რომ მსახიობს ცოლი უზომოდ უყვარდა და სასიკვდილოდ მას ვერასდროს გაიმეტებდა.

ვარაუდი მრავალი არსებობდა, ფაქტი კი ერთი - 1985 წლის 19 მარტი იქცა დასასრულის დასაწყისად! დღედ, რომელმაც შეიწირა სრულიად ახალგაზრდა ქალის სიცოცხლე და მთლიანად გაანადგურა გია ფერაძის ცხოვრებაც…

ამ ტრაგედიის დროს გიასა და ირინა მიქატაძის ქალიშვილი მარიკა 11 თვის იყო...

ბაბუამ ჯუნა მიქატაძემ და მისმა ბებიამ მარიკა საყვარელიძემ ის შვილივით გაზარდეს. მარიკა 6 წლის ყოფილა, როდესაც ეს ფაქტი გაუგია.

დიდი მსახიობობიდან - დიდ პატიმრობამდე ნაბიჯი გადადგმული იყო!

37 წლის გია ფერაძე დააპატიმრეს... მას 7 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიესაჯა.

გიამ 2 წელი მკაცრი რეჟიმის კოლონიაში გაატარა.

5 წელი კი ციმბირში და იაკუტსკში.

პატიმრობის ყოველი წამი ტანჯვად ქცეულიყო უბედური კაცისთვის... მოგონებები და სინანული გულსა და სულს უკაწავდა... აღარ იცოდა სად წაეღო ყელში მობჯენილი დარდი....

გია ფერაძემ წერა დაიწყო....

30-მდე რვეული გაივსო ლექსებით...

გაღიმებაც ვერ მოსაწრო, ტკივილისგან ვერც იყვირა,

როგორც თოვლი შემომადნა ხელში ჩემი ციცქნა ირა,

ჩემთვის უნდა დაიწყევლოს აღდგომა და ყველა კვირა,

მე მიწაში უნდა ვეგდო, შენ ცოცხლობდე ჩემო ირა.

ჩემზე კარგად არვინ იცის ჩემი თავის განაჩენი,

მთავარია ჩემში ცხოვრობ სხვა ჯანდაბას დანარჩენი,

მთავარია, შენზე დარდში ვილევი და ნელა ვქრები

და რაც უფრო ვიტანჯები უფრო მეტად მენატრები.

ამ საკანში ერთადა ვართ მე და სევდიანი ლანდი,

რისთვის შემიყვარე კარგო მე თუ სიკვდილს მოგიტანდი.

მალე შენსკენ მქროლავ ქარებს, სულს გავატან ჩემო ირა,

ჩვენი სიყვარულის გემი, კლდეს შეასკდა ჩაიძირა.

ტუსაღი ვარ სულში ყინავს, შენს საფლავზე ვარდი ხარობს,

ჩემო ამომშრალო ცრემლო, ჩემო ამომშრალო წყარო.

ვინ გამიგებს, ვის შევჩივლო? ამ კედლებს თუ რკინის კარებს?!

შენთან წერილს გავატანდი, რომ მოსჩაანდეს ცაზე მთვარე.

ნუ შეგაკრთობს მარტოობა შენთან მოვალ, მოვალ მალე!

ციხიდან 1993 წელს, 45 წლის ასაკში გამოვიდა ტუბერკულოზით დაავადებული.

გათავისუფლებიდან 2 წლის შემდეგ, 1995 წლის 20 დეკემბერს, 47 წლის გიას გალოთებულმა და ნაცრადქცეულმა გულმა სამუდამოდ შეწყვიტა ფეთქვა...

მარიკუნას, რომელსაც იმ დროისთვის უკვე 13 წელი შერულებოდა, არასოდეს უნახავს მამა... ბებია და ბაბუა ცდილობდნენ არ შეეხვედრებინათ ისინი...

მხოლოდ მამის დაკრძალვაზე გაუშვეს...რატომღაც...

"ერთხელ, ფანჯარაზე ვიჯექი, ეზოში შემოვიდა კაცი, გრძელ წვერებში, გაწეწილი, დახეულ პალტოში, ჩაჩაჩულ შარვალში, დაგლეჯილ „ბატინკებში“, ჩვეულებრივი ლოთი, მათხოვარი მეგონა. მოუახლოვდა ჩემს ფანჯარას და მკითხა, ირინას გოგო ხარო? ჰო-მეთქი და დაიწყო ღრიალი. ბებიაჩემმა, ეტყობა, ხმა იცნო, მოვარდა, ფანჯრიდან გადმომაგდო და გული წაუვიდა, თავიდან ვერ მივხვდი, ვერც წარმოვიდგენდი, რომ ეს შეიძლებოდა მამაჩემი ყოფილიყო. მამა კინოში კი მყავდა ნანახი, მაგრამ იმდენად იყო შეცვლილი, საერთოდ ვერ მივხვდი, ვინ იყო. მერე ბებიამ მითხრა, მამაშენი იყოო…

მესმოდა, როგორ ღრიალებდა, როგორ გავარდა ეზოდან ღრიალით..."- იხსენებს მარიკუნა ფერაძე

ასე საბედისწროდ დასრულდა სიცოცხლე ერთი „არასერიოზული“ კაცისა, რომელიც არავინ იცის, რისთვის გაიმეტა ასე ცხოვრებამ...

ნუთუ იმ ალალი, გულწრფელი ღიმილისთვის, რომელიც მხოლოდ გია ფერაძეს შეეძლო....

"თუ ჩემ ცხოვ­რე­ბას წიგ­ნად აკინ­ძავ, და­არ­ქვი იმას "სევ­დის კრებული" - ეს თხოვ­ნა ციხეში ყოფნისას გაუმჟღავნებია ძმისთვის...

ეს ერთდაერთი ოცნება იყო, რომელიც გია ფერაძეს აუხდა.





გოდერძი ჩოხელი | "მოხევის სადღეგრძელო" გოდერძი ჩოხელი | "მოხევის სადღეგრძელო"
აყაყანებულ ქორწილის სუფრაზე შუახნის მოხევემ სუფრის თამადას ერთი სადღეგრძელოს თქმის უფლება სთხოვა და თანხმობა მიიღო....
03.12.22
12
0
სუფთა წერა სუფთა წერა
სუფთა წერა მთელი საბჭოთა კავშირი, მსოფლიოს ერთი მეექვსედი, ნიკიტა ხრუშჩოვმა შავ პურზე რომ დასვა ( მაშინ, უფროსები, ასე...
24.11.22
75
0