მზის სხივი 4



აჰა დადგა ის ნანატრი წუთიც.. ავიღე ტელეფონი კართან რომ მივედი, მესმოდა ხმაური.. დავურეკე...
- ილო კართან ვარ გამიღებ?
- გაგიჯდი? ახლავე მოვალ.. გააღო ილომ კარგი.. ალექსი იჯდა მაგიდასთან და სვავდა, არც გამოეხედა სანამ ილომ არ უთხრა:
- ალექს გამოიხედე აქ შენი მოწყენილობის მიზეზი დგას!
- მაიცა რა შეჩემა რას გადაობ.. მეკი გამეცინა და ვუთხარი:
- არავინ თადაობს.. გამობრუნდათუ არა ამიტაცა ეხლში მატრიალებდა და მატრიალებდა.. როცა გაჩერდა ილოს მიუბრუნდა
- შენ იცოდი და არ მითხარი ხო?! ჩაგეთვალა რა ყოჩახ.. გაეცინა და მომიბრუნდა..
- კიმაგრამ როგორ ხომ უნდა წასულიყავი?
- მამაჩემმა დამსვა.. ხო ეს სულ დამვიწყებია ილო ეს ჩემგან..
- მადლობა.. მოდი ახლა აქ..
- ჩემს გვერდზე დასვით.. წამოიძახა ალექსიმ.. და ყველას გაეცინა.. დავჯექი თუ არა დაამიწყო ჩურჩული..-მაგარიგამისწორე შენს თავს ვფიცავარ, ჩემო სიცოცხლე, მაცალე ორი წუთი აივანზე გაგიყვანო, ჩაგკოცნო ჩემო გემრიელო..
-გაგიჯდი შენ, თან ცოტა ნასვამი ხარ, იცი მთელი გზა იმაზე ვფიქრობდი რომ ორი დღე ვერ გნახავდი და მოვიწყინე..
-ჩემო ლამაზო, ჩემო ერთადერთო, მაგრა მიყვარხარ გოგო!!
-მეც ძალიან ძალიან.. აქეთ კი სვავდნენ როცა დალიეს ალექსი წამოდგა ფეხზე და მიყურებდა მე..
-მოდით ეხლა მე ვიტყვი.. სიყვარულს გაუმარჯოს, რომელსაც შეუძლლია გაგახაროს, გაგაბედნიეროს, გატიროს, გაწყენინოს და უამრავი რამ ჩაგადენინოს მინდა ჩემს ლიზას გაუმარჯოს, რომელმაც მე გამახარა, მინდა ბედნიერი იყოს ჩემთან ერთად არ ვიცი როგორ ვთქვა იტოკში მაგრა მიყვარს რა და მინდა ჩემთან იყოს სულ.. ყველა თქვა სიყვარულის სადღეგრძელო ასევე ულოცავდნენ ალექს რომ ესეთი ვიყავი მისთვის და სიამაყით იცონოდა.
-ბიდიში ძმებო მოვალთ ახლავე..
-მიდი ძმაო..
-ლიზა მოდი ერთი წუთი.. მომკიდა ხელი და აივანზე გამიყვანა.
-მოდი ჩემთან. მიმიწია თავისკენ ხელები მომკიდა და ცოტახანი უხმოდ მიყურებდა..
-იცი ეხლა როგორ მინდა ჩემი ცოლი იყო და არა შეყვარებული?! მინდა ეხლა სადმე მარტო მე და შენ რომ ვიყოთ, ჩემო სიცოცხლე, ჩემო ლამაზო, შენი ტუჩები.. კედელს მიეყრდნო და მიმიწია.. ცელი მომხვია და აი თვალების იქით აქეთ ჩემი ყურებით მაკოცა. როცა ტავი გავწიე და ვანიშნე რომ არ სეიძლებოდა, მან მიმიწია და მიტხრა რომ გავჩუმებულვიყავი. მეც გავჩუმდი და მან ისევ მაკოცა.. ვგრძნობდი რომ თანდათან ვწითლდებოდი, შემომხედა და გაეცინა..
-კიდევ მორცხვობ ხომ?! არ გინდა ჩვენ ერთმანეთის არაფელი არ უნდა შეგვრცხვეს, რაც ჩემია ის შენიცაა, რაც მე მეკუთვნის ის შენც გეკუთვნის და ერთი ვიგაც კი ჩემი საკუთრებაა, ვინც ახლა ჩემთან დგას და ასე ლამაზად მიცინიც, მხოლოდ მე მეკუთვნის და მხოლოდ ეს სერთია ჩემი საკუთრება.. მეცინებოდა, და ცრემლები თავისით მომდიოდა სიხარულისგან არ ვიცოდი რა გამეკეთებინა ეს ხომ ბავშვობის მერე ჩემი პირველი სიყვარული იყო.. ვუყურებდი თვალებში და ვხედავდი თუ როგორი კარგი იყო ჩემთვის.. ამასობაში ტელეფონმაც დაურეკა..
-გისმენ დე? კი კი ვიცი, ნუ გეშინია ბევრს არ დავლევ მაგრამ მე მან დამათრო უკვე სიყვარულით, იცი რა გააკეტა რო არ ვიცოდი ისე თავზე დამადგა გამაბედნიერა ეკო გესმის?! დაგალაპარაკებ შენს სარძლოს.. ტელეფონი მომაწოდადა მიტხრა რომ დავლაპარაკებოდი ტან მიაყოლა რომ ცოტა მორცხვი ვიყავი..
-როგორ ხარ ლიზა? გამიკვირდა ჩემი სახელი რომ იცოდა..
-კარგად თქვენ..
-აბა მე როგორ ვიქნები ალრქსის ხელში.. გაეცინა და მითხრა
-ლიზა შვილო იცი სულ შენზეა ჩვენთან სახში საუბარი, სულ შენს ხსენებაშია ალექსი.. გამეგიმა მე და მასაც
-ლიზა დე იცი შეგიძლია მოხვიდე ხოლმე ჩვენთან.. სანამ რამეს ვეტყოდი ალექსიმ წამართვა ტელეფონი და უტხრა
-დე ნუ ღელავ მალე მანდ იქნება, ჩემთან ერთად.. შემომხედა მან და უთხრა რომ ყველაფერი კარად იქნებოდა..
-ლიზა იცი ზეგ მინდა რომ სულ ჩემთან იყო მთელი დღე..
-ხდება რამე?
-არა უბრალოდ ესე მინდა..
-კარგი, შევიდეთ შიგნით..
-იმშემთხვევაში თუ შენთვითონ მაკოცებ.. გამიგიმა და მიყურებდა მოლოდინით მეც ვაკოცე და შევედით შიგნით.. ალექსმა მითხრა რომ დავმჯდარიყავი და თვითონაც მოვიდოდა მალე, მე დავთანხმდი და მან ილო გაიყვანა.. კარგახანი ლაპარაკობდნენ.. როცა მორჩნენ ათ წუთში მამაცემაც დარეკა რომ ქვევით ჩამოვსულიყავი.. იყოს და ყავდა ანა რომელიც ძალიან ლამაზი იყო და უთხრა რომ ჩავეცილებინე, ალექსიც გამოგვყვა ქვევით სანამ ჩავიდოდით კიბეებზე მაგრა ჩამეხუტა და ანამ უთხრა -სულ ისე ლაპარაკობს შენზე ალბათ მალე გააფრენს.. იდიოტო ნუ ახრჩობ გოგოს.. ალექსიმ შეხედა და სიცილით უთხრა
-ჩუმად გოგო შენ ჯერ ბავშვი ხარ? გაიხარხარეს ორივემ.. ამასობაში მამაჩემიც მოსულიყო.
-წამოდი შვილო..გამომძახა მანქანიდან
-ახლავე. ალექსმა მიმზაცილა მანქანასთან..
-გამარჯობა ალექს როგორ ხარ? გავიგე მამაჩემის ხმა და გაოცებული შევყურებდი ორივეს..
-გმადლობთ,კარგად ბატონო დავით თავად როგორ ბრძანდებით? არ მჯეროდა თუ ერთმანეტს იცნობდნენ
-მადლობა შვილო კარგად მამა მომიკითხე..
-გადავცემ..კარგად ლიზა.. ხმადაბლა კი მითხრა რომ ამიხსნიდა ყველაფერს, რამოდენიმე ხანი გაოცებული ვიყავი შემდეგ კი გავბედე მამასთვის მეთქვა.. -მა საიდან იცნობ ნიკოს ან მამამის?
-შვილო ალექსის მამა ბატონი ირაკლი საპატრულოს უფროსია რუსთავში.. ახლა კი მითხარი შენ საიდან იცნობ ალექს?
-მა ის იცი. მამას გაეცინა და მითხრა:
-უკვე მივხვდი არაა საჭირო რომ მითხრა, რამდენი ხანია? გაეცინა ამის თქმისამ
-დაახლოებით სამი თვეა ვიცნობ..
კარგი შვილო არა ურიგო ბიჭი, ჭკვიანი გოგო ხარ შენ.. გაეცინა და თავზე ხელი დამადო.. სახში როცა მივედი დედას უამბო.. დედას კი უხაროდა რომ მამას მოწონდა ალექსი და ალექსის ოჯახი..ისიც გაუმხილა რომ თვოთონ პირველი დღიდანვე ყველაფერი იცოდა.. მეორე დილით კი როცა გავიღვიძე უამრავი ზარი იყო ჩემს ტელეფონზე.. ალექსის მონაწერი ნუ უთუშავ ხმას ტელეპონს დამხვდა და გამეცინა.. ტელეფონი ავიღე დასარეკა ამასობაში მამას ხმაც გავიგე..
-ლიზა ადექი შენთან მოდიან მიდიხარ.. მე გამიკვირდა მან ისიც დაამატა რომ დღეს და ხვალ მასთან უნდა ვყოფილიყავი.. გამიკვირდა და მოვიწყუნე მე ხომ არ ვიცოდი არაფერი.. ავიღე ტელეფონი ალექსთან უნდა დამერეკა.. დავრეკე კიდეც..
-როგორ ხარ? ვუთხარი ალექს
-კარგად შენ?
-არამიშავს.. ვნახე გამინდელი დანარეკი..
-ხო გირეკავდი სახში ხარ?
-ჯერ კი მერე აღარ ვიცი მემგონი სადღაც მივდივარ მამამ მითხრა რომ ვიღაც მოდის და უნდა გავყვე ორი დღე ხვალ ვერ ვიქნები მე.. -ძალიან ცუდია.. მითხრა მან და გაეცინა.. მე კი ვკითხე რატო იცინოდა
-ჩაიცვი უკვე.. ციცმევ თანდათან
-კარგი არ გათიშო
-კარგი მაცა ორი წუთი.. ჩავიცვი და ავიღე ყურმილი.. -აქ ხარ?
-კი ჩაიცვი? გავიგე მანქანის ხმა და როგორ დაიძახა მამაჩემმა რომ შემოსულიყიო -აი მოვიდა ალექს ვისაც უნდა გავყვე ის მემგონი წავედი მე და დაგირეკავ კიდევ..
-კარგი მიდი.. ქვევით რომ ჩავედი ყველა მე მიყურებდა გარდა ერთი ვიგაცისა ვინც ზურგით იდგა ჩემსკენ მამაცემი კი მე მიყურებდა..
-მზად ხარ ლიზა.. თავი ჩაგუნილი მქონდა რადგან არ მინდოდა წავსულიყავი..
-კი უკვე მზად ვართ.. ამასობაში ჩემთვის ძალიან ნაცნობი ხმა გავიგე..
-მაშინ წავიდეთ.. თავი ავწიე თუ არა ვნახე მომგიმარი ალექსი დავიბენი არ ვიცოდი რა გამეკეთებინა..
-კიმაგრამ როგორ?
-არავითარი მაგრამ გაყევი და მალე დაბრუნდი ოღონდ ჭკუით..
-აუცილებლად ბატონო დავით მადლობა ნდობისათვის.. გავედით და ალექსმა შემომხედა..
-ის ვიღაც არ იცოდი რომ მე ვიყავი არა?
-ხო არ ვიცოდი გიჯი ხარ როგორ ან რა ნაირად..
-მამაჩემმა უთხრა ყველაფერი ჩვენზე დავითს..
-გაოგნებული ვარ ალექს აგარც კი ვიცი რა ვთქვა..
-მოდი წავიდეთ.. ჩავჯექით მანქანაში და გავუყევით გზას..




სიახლეები:

    Template not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tpl
ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.