კეჭნაობა (ხევსურეთი)



კეჭნაობა (ხევსურეთი)

kenchaoba - xevsureti


თავსისხლიანობასთან ხევსურეთში შურისძიების უფორო მსუბუქი ფორმაც არსებობს, რომელსაც კეჭნაობას უწოდებენ.
კეჭნაობა ხევსურეთში ჩვეულებრივი მოვლენაა და იშვიათია ხევსური დაუკენჭავი იყოს და მას თავ-ოირი დაშნითა და საცერულოთი დასერილი არ ჰქონდეს, ამიტომ კეჭნაობაში და იარაღის ხარებაში ხევსურები პატარაობიდან ვერჯიშობენ, ჯერ ხის დაშნებითა და ფარებით, შემდეგ კი ნამდვილ ხმლებზე და ფარებზე გადადიან.
კეჭნაობაში მთავარია, გავარჯიშებული ხელი და კარგი ხმალი გქონდეს, ისე, რომ ხმლის ერთი მოქნევით მეუღლეს მსუბუქი ჭრილობა მიაყენო, სისხლი გამოადინო და საფოთლეს (საექიმო) გარდა არაფერი გადაგხდეს. მძიმე დაკეჭნა სირცხვილია: იტყვიან, მკლავი ვერ დაიმორჩილა და მეშუღლეც იმიტომ გასწირა, მძიმედ დაკეჭნაო.
კეჭნაობა ან შუღლობა ხდება მიცვლაებულის რიგებში, ქორწილში, ხატობაში და სხვა. მიზეზი ამისა მრავალია: პირადი შეურაცხყოფა, შური, სიმთვრალე, დედისა და მამის სრულის შეგინება და სხვა. კეჭნაობა ვაჟკაცობად ითვლება და ქალაქებში კარგი მიკეჭნავე დიდ მოწონებაში: ”ქალისპირა ბიჭს უფრო მაუდის ჩხუბი და კეჭნა ქალების სათვალფეროდ”-ო. ვინც კანჭაობას გაურბის, მას ზრახვენ, ბეჩავი და მხდალიო, მაგრამ კეჭნაობაში მარტო პირადი ვაჟკაცობა და გულადობა არ კმარა, საჭიროა აგრეთვე დრამის გადასახდელად ქონებრივი შესაძლებლობა, რომელიც ყველა ხევსურს არ მოეპოვება.
ამიტომ ღარიბი ხევსური კენჭაობისაგან თავს იკეთებს, შეძლებული კი სახელს ეძებს, მუდამ შარზე დგას და დაკეჭნილს ეუბნება: ”თეთრი ოქროთი აგილესავ მაგ ჭრილობას” ან ”ბაჯაღლო ოქროთი შეგიმკობ მაგ ჭრილობასო”.
კეჭნაობის სისხლი გვარზედ და თემაზედ გადადის და, სანამ შერიგება არ მოხდება, შუღლი მე-4-5 თაობამდე გრძელდება, ამიტომ მეშუღლეები ფარ-ხმალით არიან შეიარაღებულები და სადაც ერთმანეთს შეხვდებიან, იქვე კეჭნაობა გაიმართება.




სიახლეები:

    Template not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tpl
ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.