მე ვეძებ ჩემ სულს მზეში,
მე ვეძებ ჩემ გულს შენში,
მე ვეძებ ჩემ თავს სხვებში,
ვეძებ სინათლეს ბნელში,
პატიებას და ნდობას თუნდ
დაუნდობელ მტერში,
სინანულს, უშედეგოდ,
უსამართლობის მქნელში.
ვაჟკაცობას და სიბრძნეს
ჩემ უსაყვერლეს ერში,
ოქროს, მხოლოდ ფერს ვეძებ,
ოქროდდაცურვილ ზვრებში,
სიცოცხლის სურნელებას,
კვირტებად დამსკდარ ხეში,
უხინჯო სილამაზეს,
მთებში , ველებში, ზვრებში,
ყველაზე ლამაზ ფერებს,
სამყაროს ნაირფერში,
ყაყაჩოსა და იას,
მიუვალ ტყე და ღრეში,
ყველაზე მზისფერ თავთავს,
კალოს ლეწვისას, კევრში,
წითელყვითელა ფოთლებს,
ვეძებ დაფანტულს მტვერში,
სისპეტაკეს და სილბოს,
დედის დათოვლილ თმებში
მზისკენ სავალი გზების,
ხიდებს, დაწყვეტილ გზებში,
შეცდომას, რათქმაუნდა,
მხოლოდდა მხოლოდ ჩემში,
შენდობას, პატიებას,
აწ და მარადის, ღმერთში.
მე ვეძებ ჩემ გულს შენში,
მე ვეძებ ჩემ თავს სხვებში,
ვეძებ სინათლეს ბნელში,
პატიებას და ნდობას თუნდ
დაუნდობელ მტერში,
სინანულს, უშედეგოდ,
უსამართლობის მქნელში.
ვაჟკაცობას და სიბრძნეს
ჩემ უსაყვერლეს ერში,
ოქროს, მხოლოდ ფერს ვეძებ,
ოქროდდაცურვილ ზვრებში,
სიცოცხლის სურნელებას,
კვირტებად დამსკდარ ხეში,
უხინჯო სილამაზეს,
მთებში , ველებში, ზვრებში,
ყველაზე ლამაზ ფერებს,
სამყაროს ნაირფერში,
ყაყაჩოსა და იას,
მიუვალ ტყე და ღრეში,
ყველაზე მზისფერ თავთავს,
კალოს ლეწვისას, კევრში,
წითელყვითელა ფოთლებს,
ვეძებ დაფანტულს მტვერში,
სისპეტაკეს და სილბოს,
დედის დათოვლილ თმებში
მზისკენ სავალი გზების,
ხიდებს, დაწყვეტილ გზებში,
შეცდომას, რათქმაუნდა,
მხოლოდდა მხოლოდ ჩემში,
შენდობას, პატიებას,
აწ და მარადის, ღმერთში.
მარიკა ორჯონიკიძე