https://mcvane.ge/ https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35349-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35349-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35349-.html Sat, 08 Oct 2016 04:07:17 +0000 native-yes მე სხვანაირად ველოდი: გაზაფხულს თბილს და მზიანს.
დილის ნამს მარგალიტებით, ჩიტების ჟღურტულს ხმიანს...
და ყვავილების სურნელი; ისე მათრობს და მხიბლავს...
დილის ნიავი გაფანტავს და ის სუყველგან მიაქვს...
საღამოს ანცი ნიავი: ვარსკვლავებს აქრობს დინჯად.
ზეცა ოცნებებს ისრუტავს და დაგვიბრუნებს დილას.
მთვარე კი ზღაპარს გვიამბობს, რომ დაგვეძინოს მშვიდად.]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35347-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35347-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35347-.html Sat, 08 Oct 2016 04:01:10 +0000 native-yes ეული ყაყაჩო მოწყვიტე ტბის პირას,
მე მაშინ ძვირფასო, სიცოცხლე მიღირდა.
მომართვი სინაზით; ყაყაჩო თავს ხრიდა...
მორცხვობდა, მის გამო-მთლიანად გაწითლდა.
ჩამოჭკნა სულ მალე,რადგანაც ის გრძნობდა,
რომ შენი გრძნობები; შორს, სადღაც გაფრინდა...
მე კიდევ დღიურში ჩავდე და დამკვიდრდა;
გამხმარა დარდისგან: ლექსებთან ატირდა.
იქნებ სიყვარული შენი არ ღირდა?
მაგრამ გულს რა ვუთხრა? გრძნობებმა აკივლა...
მოგვიკალ გულები; ოცნება წავიდა...
და მე და ყაყაჩო-უგულოდ დავდივართ.
]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35346-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35346-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35346-.html Sat, 08 Oct 2016 03:57:42 +0000 native-yes ლიკა ჯაბიძის ლექსები
ისე მოიპარა გაზაფხული...
ზამთარს შევრჩი თითქოს დაზაფრული...
ისე აყვავილდა ყველაფერი;
ხეთა ტოტზე მღერის გაზაფხული.
ისე გაიფურჩქნა ყვავილები;
სიოს მოაქვს სუნი არნახული!
სულზე მეფინება ვით მალამო,
და ყველაფერს კურნავს: გარდა გულის!
წვიმა მოცქრიალებს თვალჟუჟუნა:
გამჭირვალე კაბით, იის სუნით...
თითქოს უნდა თავის მოწონება
და კეკლუცად ცეკვავს-სიხარულით.
აგერ ნაკადულიც მორაკრაკებს,
როგორც მჩქეფარეა ძარღვში სისხლი!
უნდა თითქოს ეხლა ამოვარდნა
და კალაპოტს ებრძვის ჩაციკლული.
როგორც გული არის საგულედან,
ლამობს ამოვარდნას-გაყინული.
თითქოს ცაც ბობოქრობს-გარინდული;
ამბოხი აქვს ეხლა გამიზნული!
ისე მოიპარა გაზაფხული...
ირგვლივ მშვენებაა არნახული...]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35294-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35294-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35294-.html Sat, 17 Sep 2016 05:38:58 +0000 native-yes ედემის ბაღი და ევას ჩათვლით,
დასაბამიდან რომ იყო მაშინ.
ის რაც მინდოდა, ამოვთქვი აწი:
ქალი დიადი რამაა მაინც!...
ქალი დედაა და დედამიწა
და დედაბოძი ქალია სახლში!
დედაენაც ხომ ქალია ბავშვის...
და ქართლის დედაც ქალია!არ გწყინთ?
მოწყალეა და ავია ქალი!
მტერს მტრულად ებრძვის:
მოყვარეს - არვის!
ოჯახისათვის გადადო თავი;
ზურგზე დაიდო ამ ქვეყნის ვალი!
ქალი მზრუნველი,თბილია ქალი!
ხან ავდარია, დარია მაინც!
დიდი გული აქვს, სათუთი მაშინ;
როცა მის გრძნობებს აფასებს კაცი.
როცა მის ზრუნვას აუგად არ თვლის.
როცა მის თვალებს ტირილს არ აცდის.
როცა ღიმილი უხდება ანცი
და ბედნიერი ხვდება ის აისს.
ქალი ძლიერი რამაა მაინც!...
და თანაც სუსტი, ქალია მაინც!...
მას შეუძლია შეწიროს თავი;
იდეალების პოვნაში არი!
მთელი ცხოვრება მარტოა მაინც,
რადგან ვერ უგებს ბოლომდე კაცი...
და სალოცავად აქვს თავის ხატი...
ღვრთისმშობელი ხომ ქალია,ქალი
და ამ სამყაროს ხსნის არის თავი!
ქალის ცრემლებზე ამოდის ვარდი...
და ეფინება ზედ ქვეყნის ნამი.
ქალი გულჩვილი ბავშვია, ქალი!
ქალი ვარსკვლავი, ანათებს ღამით!
დღისით კი მზეა, მწველია ქალი...
და ცისარტყელა, მშვიდობის,დარის!...
მაგრამ მაცდური რამაა მაინც,
რადგანაც ქალმა აცდუნა-კაცი!

15 მარტი, 13:50-ზე
]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35293-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35293-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35293-.html Sat, 17 Sep 2016 05:33:15 +0000 native-yes
შენ თუ გახდები ჩემი ცხოვრება,
ჩემი ჰაერი და ჩემი სუნთქვა.
შენა ხარ ჩემი თავდავიწყება
და ის სიტყვები რაც უნდა მეთქვა.
გარეთ სიცივემ დაისადგურა,
წვიმამ გაშალა; გულუხვი სუფრა.
ჰაერში წვეთი გაშიშვლებულა,
მე მინდა ჩემი სათქმელი გითხრა.
აზრებს მიფანტავს წვიმის წვეთები,
მე შორიდან ვგრძნობ;მაგ გულის ფეთქვას,
წვიმა წკაპუნით მესაუბრება
და მეუბნება მე სათქმელს შენსას.
გარეთ სიცივემ დაისადგურა.
წვიმა გვიამბობს სიყვარულს ლექსად.
ორივეს გვითხრა ჩვენი სათქმელი,
მე მიყვარს წვიმა და გულის ფეთქვა.

2015 წლის 9 ივნისი ]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35277-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35277-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35277-.html Sun, 11 Sep 2016 07:25:44 +0000 native-yes
მე შენში მიყვარს სილაჟვარდე ცის...
სისპეტაკე თოვლის-რა ლამაზად ცრის...
მე შენში მიყვარს ეს სხივები მზის...
და მთვარის ნათელი, როგორ დაგვნათის...
მე შენში მიყვარს-დილის ნამი წყლის ...
და წვიმის წვეთები, რომ ეცემა ძირს...
მე შენში მიყვარს-ქარის ქროლვა დღის...
და ეს ქარიშხალი-მცველი ამ ღამის...
მე შენში მიყვარს-ის ნისლები მთის...
და თვით ყინვაც მიყვარს-სუნთქვას არ მაცლის...
მე შენში მიყვარს-ჭექა; მეხი ღვრთის...
და ქუხილიც მიყვარს-გაელვება ცის...
მე შენში მიყვარს-შემოდგომა; ქრის...
და მე ფოთოლცვენაც- შენში მიყვარს ის...
მე შენში მიყვარს-გაზაფხული მზის...
და ეს ყვავილები-ვის ეკუთვნის, ვის?
მე შენში მიყვარს-ზაფხული იმ დღის...
და ზამთარი მოდის-შენში მიყვარს ის!...]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35276-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35276-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35276-.html Sun, 11 Sep 2016 07:16:32 +0000 native-yes მიწყალე, მიწყალე, მიწყალე ღმერთო!
ცისა და მიწის შემქმნელო-ერთო!
ცოდვით დაცემის აღმდგენო ჩვენო
და აღმაფრენის სიკეთის მქმნელო!
მიყვარხარ, მჭირდები, შემინდევ ღმერთო...
ნუ მიმცემ ბოროტს: გამთელოს ერთობ!
და მოწიწებით შეგთხოვ-მე ვერ გთმობ.
ეს განსაცდელი არ მტოვებს ღმერთო!
შენ ხომ იმხელა ხარ- ერთადერთო;
იტევ სამყაროს; ჩემს გულში მეფობ!]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35275-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35275-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35275-.html Sun, 11 Sep 2016 07:05:56 +0000 native-yes
იასამნის ხეთა, დაღალულ რტოებით,
ეფინება ქარი, ესე განშტოებით...
ზედ აკვდება ნამი-ციურ განშორებით
და მთვარის ნათელი, სხივთა მარტოობით.
სურნელება მძაფრი; ესე მათრობელი...
ქარი ფანტავს ცაში, თითქოს სათნოობით.
გაზაფხულის სითბოს ელის სასოობით,
რომ სურნელი მისი: ფანტოს გაოცებით.
ყვავილებით მისით-ქარგოს ასოებით;
ახლადაყვავებულ ველებს-ქაოსები.
გაზაფხულზე ფიფქად, მოდის გაცოფებით:
ვარდისფერი თოვა, იისფერ გოდებით.
ყვავილების გროვა, ცისფერი ოცნებით...
იასამნის ქროლვა: თითქოს ღვარცოფებით...
ეფინება ნამი-ციურ განშორებით...
ამ გაზაფხულს შეხვდა - ესე მარტოობით!
]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35221-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35221-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35221-.html Sun, 21 Aug 2016 14:14:00 +0000 native-yes
მადლობ უფალო, ყოველთათვის-რასაც მარგუნებ.
რასაც მისრულებ, სათვალავი სულ ამერია...
ზოგი ცოტაა, ზოგიც არის ბევრი ვედრება;
ეს სულ ერთია, ერთი მაინც ხომ ამხდენია?!
დიდი ნატვრა და ჩუმი ვედრება:
აუხდენელი, სულის ხვედრია!
სულის სიმტკიცე ყველას ერთი აქვს?
მე საწყალი ვარ; შენ ხომ ღმერთი ხარ!

ლიკა ჯაბიძის ლექსები

2015 წლის 8 ივნისი
]]> https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35220-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35220-.html https://mcvane.ge/main/literatura/axalgazrda-mwerlebi/35220-.html Sun, 21 Aug 2016 14:02:18 +0000 native-yes
ერთხელ ქუჩაში სევდიან დილას,
ეხეტებოდა მტირალი ბავშვი.
ბავშვი ტეტველი, მშიერი, ცივი,
შეშინებული, ობოლი, ქვრივი.
იდგა ბიჭუნა ტაძრის კედელთან
და უმეტყველო, გაყინული მზერით ამბობდა;
ის მოწყალებას არავის თხოვდა
და მის თვალებში სევდა ათოვდა.
სიცივისაგან აბუზული ბეღურას გავდა.
თმა აბურძგნული, გაბუსული, თითქოს გაორდა...
აღარ იცოდა დახმარება ვისთვის ეთხოვა,
ყველა თავისთვის აქეთ-იქით ისე გარბოდა...
და უმეტყველოდ თავჩაღუნული ქუჩას გაშორდა.

ლიკა ჯაბიძის ლექსები

2015 წლის 8 ივნისი
]]>