ზამთარი...



ზამთარი,
სამოსელი მიაბარეს მიწას ხეებმა,
თოვლის ფიფქებიც შიშველ ტოტებზე იდებენ ბუდეს,
ზარია,
და მაცნობეს დეკემბერი მეზამთრეებმა,
ზეცა მკაცრია,
ირგვლივ ყველაფერს ახურავს ქუდებს.

თოვაა,
მაგრამ ამ ცივ
თოვლზე მკაცრი შენი მზერაა,
„მე დამნაშვაეს“,
ფიფქებთან ერთად უკან რომ მომდევს,
ეგ გამოხედვაც,
ჩემთვის ეშაფოტის გამოწერაა
მაწამებს როგორც,
უწამებიათ სიტკბოში ცოტნე,

წახვედი,
გაიყოლე ჩემი გულიც, შენ რომ გაჩუქე,
წაიღე,მაგრამ
გაუფრთხილდები კუბოს ფიცრამდე?!
ჩემთან თოვს,
და უშენოდ, უიმედოდ, მივდევ მაგ ქუჩებს
მივდევ და ისევ,
მე გავუყვები შენზე ფიქრს ცამდე.


ზამთარი,
სამოსელი მიაბარეს მიწას ხეებმა.
თოვლის ფიფქებიც შიშველ ტოტებზე იდებენ ბუდეს,
ყივნაა ირგვლივ,
და ის „ალბათ ჩემთვის დაეხეტება“,
ასე მგონია,
ის ნაზი სახე ჩემს მკერდზე უდევს.




სიახლეები:

    Template not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tpl
ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.