მერაბ სალუქვაძე უსათაურო




ვგრძნობ,
მალე წავალ
მე ამ ქვეყნიდან
და ეს გზა იქნება
უსასრულობის..
გამყვება დარდი,
ტკივილი, შფოთვა,
ფიქრი და ფიქრი
მომავლის რწმენა..

ვიცი, ერთ დღეს
წვიმა გადარეცხავს
ყველა ჩემს ნაფიქრალს,
ნაფეხურს, მანძილს,
ბავშვობიდან დღემდე,
რაც ამივლია, რაც ჩამივლია
და წაიშლება ყველა კვალი
ადამიანობისა, კაცობისა,
რაც მთელი ჩემი ცხოვრება
ავად თუ კარგად ვთესე..

ხშირად სევდიანი,
ნახევრად შეშლილი
შლეგიანივით ამოვირბენდი აღმართს,
მაღლა და მაღლა
და გადაღლილი
ჩავუყვებოდი დაღმართს
წვიმაში, ქარში..

ვიცი, მე კარგად ვიცი,
უჩემოდ მოიწყენს მასა,
ირგვლივ ყვავილები,
რომელსაც განთიადისას
ყველაზე ადრე ვეგებებოდი
და ვუზიარებდი ყველა ჩემს ნაფიქრალს..

არა, მე კარგად ვგრძნობ
მალე წავალ წუთისოფლიდან
და ეს გზა იქნება უსასრულობის..
დარჩება დარდი,
წუხილილი, მოთქმა,
ფიქრი ყოველთა..
ყველა ის დღენი,
მონატრება აწ გარდასული,
თუმცა უჩემოდ
ის ნანატრი წლები..





თეგები: უსათაურო

სიახლეები:

    Template not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tplTemplate not found: /templates/news-green/relatednews.tpl
ტექსტის სანახავად გაიარეთ რეგისტრაცია.