ეშმაკის კოშკი - ფრანგული ზღაპრები


იყო ერთიღარიბი გლეხი. ავად თუ კარგად, სამი შვილი გამოზარდა, სამივე ვაჟი.
უფროსსრიშარი ერქვა, საშუალოს — პიერი, ხოლო უმცროსს — ჟანი. სამივე მამაცი
ჭაბუკი იყო, მაგრამ უსიხარულოდ ატარებდნენ წუთისოფელს თავიანთ კარმიდამოში.
ერთხელ რიშარი მივიდა მამასთან და უთხრა:


ნიბლიას , ზამთრის , არწივისა დ ა ხელმწიფის ვაჟის ზღა - პარი


ამბობენ, ძველად ზამთარი და ნიბლია წაკინკლავდნენო, არვიცი კირატომ.
— ჩიტუნიავ, ჭკუას გასწავლიო! — დაემუქრა ზამთარი.
— აბა ვნახოთო! _ მიუგო ნიბლიამ.
იმღამით ზამთარმა ტეხვრა დაატრიალა.
დილით კი ნიბლია ძველებურად მხიარულად და ყოჩაღად რომ დაინახა, გაუკვირ-
და და ჰკითხა:
— ღამე სად გაათიეო?


კურტიიონ - კურტიიეტი - ფრანგული ზღაპრები


უღრან ტყეში ცხოვრობდაღარიბი ტყისმჭრელი. ზაფხულში ახლომახლო სოფლე-
ლებს ხეების მოჭრაში შველოდა და თავი იოლად გაჰქონდა. სამაგიეროდ, ზამთარში
ძალიან უჭირდა. სხვა გზარომ არჰქონდა, ფიჩხს აგროვებდა და მეზობელ სოფლებში
ჩალისფასად ჰყიდდა.


ივანე კრილოვი - ჭრიჭინა და ჭიანჭველა

თარგმანი აკაკი წერეთლისა

დაჭრიჭინობდა, დახტოდა
ჭრიჭინობელა პატარა
და უშრომ-უზრუნველობით
მთელი ზაფხული ატარა.

მაგრამ ბოლო დროს, ზამთარმა
თვალი რომ გამოუჭყიტა,
შეკრთა მოცლილი მღერალი
და შიშმა წელი მოსწყვიტა.


ივანე კრილოვი - მგელი და კრავი

თარგმანი აკაკი წერეთლისა

ერთხელ პატარა ბეკეკას
დასცხა და წყალი მოსწყურდა,
მდინარის პირას მიადგა,
წყურვილის მოკვლა რომ ჰსურდა.

თურმე იმავ დროს მახლობლად,
საჭირბოროტოდ კრავისა,
დაძუნძულებდა პირღია
მგელი, მსურველი ავისა.


ივანე კრილოვი - მაიმუნი და სათვალე

თარგმანი აკაკი წერეთლისა

მაიმუნმა სთქვა: „დავბერდი!
თვალმა დამიწყო კლებაო,
მაგრამ ამბობენ, ამ სენის
შველაც კი შეიძლებაო.

ადამიანსაც სიბერით
ესევე ემართებაო,
მაგრამ სათვალეს ხმარობს ის
და აღარ ენაღვლებაო!


მე ვიზრდებოდი - ბორის პასტერნაკი


მე ვიზრდებოდი და ვით განიმედს
მიმაქროლებდა ბედი, იღბალი.
და ფრთები მიწას, ვით ჩემგან იმედს,
მაშორებდა და გადავიღალე.


ბორის პასტერნაკი - მაინც და მაინც ცნობილი იყო


მაინც და მაინც ცნობილი იყო,
ეს არც იმდენად არის ლამაზი,
არქივის შექმნას ხელი რომ მიჰყო,
სჯობს არც იფიქრო ქვეყნად ამაზე.


ბორის პასტერნაკი - ზოგიერთების სიყვარული მძიმე ჯვარია

ზოგიერთების სიყვარული მძიმე ჯვარია,
შენს ურიოშო მშვენებას კი არ უდევს ზღვარი.
მისი გაგება შესაძლებელს გადამცდარია,
რადგანაც არის ყოფნის არსის ამოხსნის დარი.


თედორე ტიუტჩევი - უკანასკნელი სიყვარული


ო, სიყვარული რარიგ ნაზია
სიცოცხლის ბოლოს, სიბერის ზღურბლზე,
გამოსათხოვარ შუქით ანთია
დაისის მზე და აწითლებს ღრუბლებს.

ცა ჩამობნელდა. შორს, დასავლეთით
ძლივსშესამჩნევი სინათლე როკავს.
ნუ მიმატოვებ, მშვენიერებავ,
შემოღამებავ, მაცალე ცოტა.