შუაღამის ნოტებმა მოიპარეს სიმშვიდე, ალბათ ახლა ზეციდან, მრტოობა იწვიმებს, გარეთ ხეთა რიგებსაც, დაუხრიათ ტოტები, კვლავ აჟღერდნენ ეს უღმერთო ნოტები... lasha...
მკვდარია ოთახი, დრამატულად მიიწევენ საათის ისრები, დანისლულია ყველა ფანჯარა და მათშორის ძლივს აღწევენ მთვარის სხივები... მკვდარია ემოცია, mkvdaria otaxi...
ისევ გადაწყდა თავშეყრა ცაზე, გადაღლილობით გადმთვრალან წვიმის წვეთები, მაინც აუწყვეს ფეხი ოქტომბერს და უმოწყლოდ გადათელეს სუსტი ნერვები... ლაშა გერლიანი...
სვანეთის მთებს რომ დაათოვდა თეთრი ფანტელი, მეფურდ იდგა, უშიშრად იდგა, უშბა დიადი, არ უდრკებოდა არც ერთი წამით, დილას სუსხიანს და იწყებოდა საქართველოს აქ...
მომენატრე! (momenatre) მომენატრე! თითქოს ეხლა ვერ გხედავდე, არ მესმოდეს თითქოს როგორ სუნთქავ მშვიდად?! ხომ ჩემთან ხარ? აქვე ჩემთან სიხარულო?! მე კი მაინც...