ვინ იცის, იქნებ ცხოვრებისგან გაბეზრებული ყვავები რარიგ შენატრიან დღემოკლე პეპლებს?!...

სინამდვილე მივატოვე და ოცნება ვინამდვილე...

ჩემი ტკივილი საკუთარი ნერგით იზრება და მაინც ისევ იზომება სხვისი მტკაველით...

გიყვარდეს რომ იგრძნო, გიყვარდეს რომ იყო სათნო...გიყვარდეს რომ გაიღიმო, გიყვარდეს-მზეს რომ შეხედო, წვიმაში...

ჭეშმარიტება არ იჩაგრება იმით, რომ ვიღაცა მას არ იზიარებს......

იყო ბრწყინვალე იწყება შენს შიგნიდან, ის იწყება შენი გულიდან...

როცა ქალს არ უყვარს მამაკაცი იგი ივიწყებს ყველაფერს, თავმდაბლობასაც კი, რომელიც ოდესღაც მის მიმართ გააჩნდა...

სიკვდილმა დაკარგა ემოცია. გამოიფიტა, გამოშრა, გამოხმა. მეგობარივით აღარ ეგებება: ცრემლს, ტანჯვას, დარდს....

ამოიჩემებენ რომელიმე საცოდავ ხეს და ნატვრის ხეობას აბრალებენ....

ოთახს არასდროს უნატრია მეხუთე კედელი?...