ყოველ გაზაფხულზე თავიდან შეგიყვარებ, ზამთრამდე გაგაყოლებ სითბოს, მეათედ, მეასედ გეტყვი, რომ ჩემი ხარ- ჩემსავით არავინ...არავინ გიცნობს.... dika salayaia yovel...
თავსშემოგავლებთქო გითხარი და გაგიკვირდა... არ ვიცი რატომ... რომ გითხრა შენი ხელების მიღმა სრულდება ჩემი მიწისქვეშეთითქო ალბათ ამაზეც გაგეღიმება მაგრამ......
მიყვარხარ,მიყვარხარ-რა დროც არ გავიდეს, რა დღეც არ დამიდგეს მიყვარხარ ახლიდან, შენს გარდა ვერავის,ვერაფერს ვიჩემებ შენ ხარ რაც მომყვება გულიდან და მინდა......
შენ, რომ მომიხურე კარი,წვიმდა... რა საშინლად წვიმდა, გარეთ ალეწილი მარტის,იდგა... უშენობა იდგა. იდგა მარტოობის დარი, თავსხმა გაზაფხულის წვიმა, მე კი სასწაულად...
დამაცადე,მოვრჩები და წამოვდგები, მტრის ჯინაზე მოვირთვები თეთრად, დავბრუნდები სადაც უკვე არ მელიან, დამინახავ თუ შეკრთები ნეტავ. დავბრუნდები,დამრჩა რაღაც...
თმებში შეკინძული ნამად დამაქვს გაზაფხულის წვიმა შენი ხელებივით თბილი დილის გათენება მინდა... შენი აღელვების დარი მოდი,მომიყევი რამე... ისე უსაშველოდ მინდა შენი...
დედა, შემცივდა დედა, დედა,გავწბილდი დე, ფიქრის გადაღმა მტკივა მთებში ჩასული მზე... დედა ითოვოს მინდა, ხელი შემახე დე, გადამითენე ღამე, გადამარჩინე დე....