ცინიზმის მორევში ჩიახრჩო გრძნობა, გული სევრდისგან მთლიანად გაჩერდა, ისევ ისე მტკივა, მტკივა უშენობა და ეს...

იქნებ, მე არავის ვგავარ, მხოლოდ სიყვარულზე ვმღერი, უფრო, გაგახარებთ ალბათ, საყოფაცხოვრებო ლექსით....

ყოვლად შემძვრელი ყოვლის, გაიწკრიალებს ლექსი, როს მათრობელა თრობით, ვიღაც უცნობი გეტრფის....

დრომ გაგვყარა, დაგვაშორა, როგორ უცებ გაქრა წლები. ჩვენს სიყვარულზე იჭორავებს. ჭორიკანა გვირილები....

დილით მინდვრებს ჩაბნევია მძივები. მზემ გაზაფხულს საიდუმლო გაანდო. შენ კი, გული ისევ ყინულივით გაქვს....

კვლავ დააობლეს...კვლავ დააქვრივეს... დედა მოთსქვამდა დაჭრილთან მდგომი. ანადგურებდა ირგვლივ ყველაფერს, ომი...

ისტორიამ კვლავ შეგვახსენა მწარე წარსული. დრო არ ჩერდება...წამზომია უკვე ჩართული. საკუთარ სახლში ტყვედ ნუ...

როცა ფიქრები ღამის სიზმარში საპნის ბუშტივით სწრაფად გასკდება შეძვრება უცებ, სადღაც მიწურში და საცოდავად...

გავალ ეზოში, მკოცნის ცის ნამი. მიწის სურნელიც ფეხ ქვეშ მეგება. მერცხლები კარის გაღებას უცდის. ლეკვი წკმუტუნით...

განთიადი გადარია სიზმრებმა. თადარიგი დაიჭირეს მინდვრებმა. დილით ადრე გაიღვიძეს ნიყვებმა, გაზაფხული კვირტებს...