მიხო პაპას რთველი

მიხო პაპამ, ერთხელ რთველში
დაპატიჟა ქართველები,
იმერლები, გურულები,
მეგრელები, რაჭველები
დაპატიჟა პაპამ რთველში
ყველა კუთხის ქართველები
ქვევრის პირას სუფრა დასცეს,
შემოუსხდნენ ქართლელები,

შემოუსხდნენ გულალალი
მასპინძელი კახელები
მელიქიფემ სანამ ღვინოს
დასხმა ჩამოათავა
ფშავ – ხევსურმა თუთის ხეზე
ცხვარი ჩამოატყავა
იმერლებმა ხაჭაპური,
რაჭველებმა ვიჩინა,
მეგრელებმა ელარჯი და
სუფრამ თავი იჩინა
პაპას რთველი დაულოცეს
დაეწაფნენ ვაზის ცრემლებს
და გრძნობით ეფერებოდნენ
რქაწითელის ჟღალფერ მტევნებს
ადღერგძელეს მომავალი
მოიგონეს წარსული
ყანწით ლოცეს ქართლის დედა
და აკვანი ქართული
მოიგონეს მამლუქებად დაყიდული მონები
ქართლის ფარად აღმართული
არაგველი ლომები
ადღეგრძელეს იმიერი
ადღეგრძელეს ამიერი
კახელები შეზარხოშდნენ,
მოსცხეს მრავალჟამიერი
გურულებმა კრიმანჭულით
სუფრას თავბრუ ახვიეს
მეგრელებმა დიდოუ ნანა
მგოსნის ენით აფრქვიეს
ქართველების ლხენა – მღერა
ცის კიდემდე წვდებოდა
დუდუკი და საზანდარი
ცისკარს ეგებებოდა
ჩაკრულოს როცა მღეროდნენ
ხმა შემოესმათ მთებიდან
ბანს ამირანი აძლევდა
კავკასიონის ქედიდან
ჰარი ჰარალე ჰარალო
ჰარალი ჰარალალები
ქვევრში ღვინოც კი მღეროდა
სტუმრებით განახარები.