როცა ფიქრები ღამის სიზმარში საპნის ბუშტივით სწრაფად გასკდება შეძვრება უცებ, სადღაც მიწურში და საცოდავად...

წანამძღვარი: * * * ...და ეს დღეები,დროის ქურდები წამებს მპარავენ, წუთებს ჰყიდიან უკან ვისყიდი ფულით,ხურდებით...

ხალხი რას იტყვის,რომ გრძნობა გავამხილო ხალხი რას იფიქრებს უყვარსო ოხერტიალს, ღმერთო დამეხმარე თვალი ავახილო...

ნუთუ ფიქრობთ, რომ ვინც იცინის ბედნიერია?! გულის ცრემლები, ხომ თვალებამდე არასდროს მოდის მორგებულ ნიღბის...

იქნებ სიცოცხლე ღირს იმისათვის?! პატარა ბავშვი გეძახდეს მამას საყვარელ ქალს, რომ ჩააცვამ გულით თეთრი ვარდივით...

ჩემი გულის ფეთქვაა მარტი. ყოველ უთქმელ სიტყვებთან მარტო ვწვები. ვიცი ყოველთვის მგავდი, მაგრამ ახლა გიხილე....

მინდა ერთი წამით ვიყო ბავშვი ვიტირო და არ მივირთვა ქაში მინდა ყოველ დღე ვიარო ბაღში ვიცელქო და გავაწვალო...

დილის რიჟრაჟი და საღამოს შებინდება ირმის ნებიერი კისრის გადაგდება არწივის შურდულივით მთის ქედზე დაშვება ისევ...

თითქოს უმისობამ ჩაილურის წყალი დალია ბანალურ სიტყვებს აღარ მოსდევს გულის ფანცქალი სუფრასთან მჯდომმა...

ღამეა წყნარი, მთვარე ანათებს ყურს ვუგდებ ქარის იდუმალ ღიღინს, ამ დროს მოხუცი დავლანდე უცებ ფეხარეული ნელნელა...