ქარი ქრის სადღაც, ჩემს გულს ატოკებს და მონატრება კურნავს იარებს, ასე შორს რად ხარ? მითხარ, ძვირფასო! რომ...

– მონატრება წვიმაში – – წვიმს რა საოცარი რამ არის წვიმა.. ჩემს ფანჯრის სარკმელს ჩუმად ეცემიან და ეფერებიან...

ჩემი დღეები შენდამი სიყვარულს გავს არასდროს არიცვლება და არცაპირებს რომ შეიცვალოს....

– მონატრება – მოგონებების ტკივილის გამო, განსაკუთრებულ ცრემლების გამო, დაუბრუნებელ იმედის გამო ვიღვიძებ ღამით,...

ოდესღაც ვეღარ გნახავ ის დღე წაიღოს ქარმა, როდესაც მომაგონდები ცრემლი მადგება თვალთან.. merab saluqvadze...

ზამთრის სიცივემ გადაპენტა ყველა გრძნობები თოვლმა წაიღო გადაიქცა წვიმის წვეთებად, ამ გულთან დარჩა შენზე ფიქრი...

მენატრები, ტიალ ფიქრში დავიღალე დაბნელდება, ისევ კარგო მემალები, გარიჟრაჟზზე ცრემლი ტირიფს მოეხვევა შენ...

ჩემი სიყვარული, შენმა მონატრებამ გადამატანინა შენი მონატრება, ფიქრით და დარდით აღვითქვი, ფიქრში და დარდში,...

თითქოს უმისობამ ჩაილურის წყალი დალია ბანალურ სიტყვებს აღარ მოსდევს გულის ფანცქალი სუფრასთან მჯდომმა...

ხარ მარტო მოღრუშული,ცუდათ გარეთ ღამეა,ყველგან სიჩუმეა ირგვლივ ყველას უხარია. შენ კი ცას შეცქირიხარ გენატრება...