რა იყო ნეტავ
რა იყო ნეტავ?_ ეს კითხვად დარჩა... ჩემთვის ახსნილი და გასაგები... მაგრამ ბევრისთვის მზეც აღარ სჩანდა...
ბავშვობა
უფრო წვიმიანი ვიდრე მზიანი თითქმის ყოველთვის დღე ღრუბლიანი გზა არა იანი და ვარდიანი...
სევდიანი ფრენა -თიკა გოგია
წამოვედი, გამოვედი, ყველაფრიდან ყველასაგან და გადავწყვიტე მეფრინა ღრუბლებში მარტოდ მარტოს....
თავსაბურავი-თიკა გოგია
შუაღამის ოთხი საათი სრულდებოდა, როდესაც კუბოს თავთან მომლოცველმა ხალხმა წასვლა დააპირა...
***-თიკა გოგია
ღამე იყო, ღამე ბნელი ზეცა იქცა მიწის ჩანთად...
ხელოვნება-თიკა გოგია
ხელოვნება თავნება და არ უნდა მიტოვება გაჩენიდან ასე არის ასე იყო და იქნება...
***-თიკა გოგია
ამ ქვეყნად, როცა მე არ ვიყავი სამყაროს ჩემზე ჯერ არ ეცალა...
წუხდა-თიკა გოგია
გული წუხდა ქარი ქროდა ზეცა სდუმდა მთვარეს თითქოს დაევარცხნა ნაწნავები...
არა ამქვეყნიური - თიკა გოგია
ფიქრი შემოღამების მოდის ფანტაზიები როგორც ნიაღვარები...