იყო ქართველი, მამულისთვის ზრუნავდა მუდამ, ლექსების წერა შთააგონა ღვთიურმა მუზამ. უყვარდა ქალი, მას სახელად ჰქვიოდა მერი, სანდომიან ცის იყო იგი ელვა და ფერი....

სად შეიძლება იხილო ვარდი, ანდა ასეთი ნაზი ფერები? მე ჩემს ქუთაისს ოცნებით ვუმღერ, მე ჩემს ქუთაისს მოვეფერები. მე ჩემს ქუთაისს ვაჩუქებ ყვავილს, ლექსების წერა...

სიყვარული ხომ დიდი ძალაა სიცოცხლის მაცნე და გულის ფეთქვა, ქვეყნად ვინც მიყვარს იას ვადარებ მეც შემიძლია ვუმღერო ერთმა. ცეცხლის ალი რომ მეხვიოს ტანზე თავს...

ღამის წყვდიადში მთვარე კაშკაშებს, და დაჰქრის მძაფრი ქუჩაში ქარი, მწარე ტკივილით ომი დამთავრდა გამოგვიკეტეს ქართველებს კარი. თავდადებული ათასი გმირი... ზოგი...