მარტოდენ სიკვდილმა იცის ჩემს შესახებ და ისიც გზაშია......

რა ცოტაა საჭირო რომ ადამიანს იმედი მიეცეს და რა ცოტაა საჭირო, რომ სასოწარკვეთამ მოიცვას...

ზოგჯერ ჩემი ღილიმი კუბოზე დაგდებულ ყვავილზე სევდიანია......

ადამიანები ისე ეძებენ ბედნიერებას, როგორც მთვრალი საკუთარ სახლს,მათ იციან,რომ ის არსებობს,მაგრამ არ იციან...

იცი აღარავინ მყავს, ვინც ხელს ჩამკიდებს და გამარბენინებს სიბნელეში,დამავიწყებს შიშს, დამიბრუნებს ფრენის...

ვისაც სხვებისთვის ცხოვრება სურს, საკუთარი სიცოცხლე არ უნდა უგულვებელყოს....

უნდა იცხოვრო არა სიკვდილის შიშით არამედ სიცოცხლის სიყვარულით!...

სული გრძნობამ უნდა განკურნოს, ხოლო გრძნობის მკურნალი სულია....

როცა იცი, როგორ უნდა მოიქცე და ამას არ აკეთებ, ან გამბედაობა გაკლია ან პრინციპულობა....

შიშს შეუძლია პატიმრად გაქციოს, იმედს კი შეუძლია შენი განთავისუფლება....