რას მიყურებ აგრე გაკვირვებითა, ნუთუ სახე არ გინახავს მუშისა? მკერდი ღია, ოფლით გასვრილ, მტვრიანი, ფერით...

აჰა ადგილი, აჰა ის არე, სად ხელმწიფობდი მშვენიერებით; ჭალაკი იგი, იგივ მდინარე და გაზაფხული მის ფეროვნებით!...

რა გინდა ჩემგან, არ დამეხსნები? ვიწვი, მედება ეშხის ალები! მინდა დაგწყევლო, — ენა არ მომდევს, ვფიქრობ...

ვინცა გნახოს, კვლავცა გნახოს, არ იკმაროს, კიდევ გნახოს; თუ მოგშორდეს, ცრემლით გძებნოს, და რა გპოვოს მან...

შენს წმინდა სახეს, შვენებით სავსეს, სახიერებით განსხივებულსა, ვუმზერ კრძალვითა, grigol orbeliani tamar mefis...

წინანდლის ვარდო, სულითა ტრედო, გულითა წმინდავ, ვით მთისა წყარო! grigol orbeliani ekaterine chavchavadzisas...

ყოველთ სულთა, საცხოვრებლად, სასიამოდ, საშვებელად, გაზაფხულით განიღვიძეს! ნიავი ჰქრის სუნნელების! grigol...

როს გარდაშლიდე, მეც დამხედავდე, განიღიმებდე, მომიგონებდე. grigol orbeliani albomshi qartuli poezia literatura...

ჰე, ივერიავ! ვიდრე იყო ქედმოდრეკილი, ვიდრემდის სხვათა ყვედრებითა გფარვიდეს ძალი, რად არა გახსოვს ძეთა შენთა...

იმედო, ნუთუ ღმერთი ხარ, რომ ფიქრი ყოვლის შენკენ ჰრბის! რომ ჩვენი სოფლად სიცოცხლე უშენოდ არა ნათლდების? შენ...