ლექსით შეგმოსავ, მოგახვევ სტროფებს, მე ამ სტროფებში დავიდე ბინა... მერე დაგიწერ საოცარ ნოტებს აღარ იქნება...

გაწყდა მუზაც, გემის ღუზაც, წლებიც მოვა, როგორც თოვა.. თოვლის ფიფქიც სადღაც ქრება და დუმილში იბადება......

შემომანათა თვალები.. ვარსკვლავნიც მოსწყდნენ ცასედა, ამენთო ფიქრის ალებიც... ღიმილი მომეც ქალაუ aleqsi...

მოვალ!როდესაც ჩაგეძინება, ამ გულს სიმშვიდე დაეფინება... მოვალ მაშინაც,როცა ვერ მოვალ და შენს სიზმრებში ზანტად...

მე მინდა ვწერო ლექსები მუდამ, თუნდაც მუზებმა ზურგი მაქციონ.... არ მინდა რითმა და თოვლის გუნდა, მინდა ლექსები...

მინდა მოგიძღვნა ლექსების კონა, ჩემი ლექსები ფიქრების წონა... ლექსები ჩემი,წაკითხვა შენი... ლოდინი ჩემი და...

იცით, რა მინდა? სიყვარული მინდა მაწვიმდეს! მიმტროს ამინდმა, გალუმპული სული აწივლდეს, Megobrebs manana...

შენი თვალების ხილვა მწყურია, თმის სურნელებით მათრობდე მინდა... ჩემში უშენოდ ფიქრიც ნულია, მინდა მიქსოვდე...

ნიავი შენზე მესაუბრება, ცდილობს გამანდოს შენი ფიქრები, შენი ღიმილიც კვლავ დაბრუნდება, მე ისევ ისე მშვიდათ...

მთებს დაეფინა ნისლები, შემოვრჩი კლდეებს გაუვალს.. კვლავ მომეძალა ფიქრები, ამ ფიქრებს ვერსად წაუვალ......