შენ საქართველოს დედოფლობა დაგშვენდებოდა… დაგშვენდებოდა და რარიგად დაგშვენდებოდა, შენს ერთ სიტყვაზე ქალაქები...

ამ სოფლის წესი ეს იყო, ალბათ, ვინც ამაშენა, მანვე დამშალა! მიტომ მასმევდა წვეთ-წვეთად შარბათს რომ ბოლოს...

რაღა ვიღონო ბედო მსახვრალო, ამდენ უბედუს ცრემლსაც ვერ მოვწმენდ რატომ დამტოვე, ღმერთო მაღალო, ქართველთა...

სიტყვა სატევრად უნდა გექცია, თუ აღშფოთებით გული გქვს სავსე. რა დროს ლექსია! რა დროს ლექსია! როცა ქვეყანა...

ხელისგულიდან ყვავილის ფუცლებს, თუ თოვლის ფანტელს ფაფუკს, სულის შებერვით შენ აქრობ უცებ და შემომძახი: ფა-ფუ!...

შენს რუკას შენი ბრძოლების სარკეს, წეწდა და გლეჯდა ბედი წყეული, ძონძებს ჰგავს შენი მიწა-წყლის თარგი,...

გაზაფხულს ხეთა ჯარიც თან ახლდა, ტყეს სად ჩააცვა მწვანე წვრილთვალა?! ხედავ, ბუნება ისევ განახლდა, მთა-ბარმა...

უფალო, ყური მოაპყარ ჩემკენ, თხოვნა მაქვს მცირე და უმნიშვნელო, რაკი არ მკითხე და ისე შემქმენ, grigol...

იჯდა ქრისტე და, მდუმარე დიდხანს, სილაზე თითით რაღაცას წერდა, ჩაქოლვის დასტურს ელოდნენ მისგან. და არ ცხრებოდა...

გადაიარე, შავო ღრუბელო, მოთქმავ მიყუჩდი, ცამდის ასულო! ვაი დალო და ვაი ჭუბერო, ვაი გოლგოთის გზავ, უსასრულო!...