ოთარ ჭილაძე - თბილისი
მკერდზე გაყრია მთვარის სადაფი და შენი ფესვით ჩათხრილ სარდაფში დენთის კასრივით დევს ჩემი გული და იმ გულს...
ოთარ ჭილაძე - თოვლი
ბელა ახმადულინას ჩვეულებრივად ვხვდებოდით ღამეს, ჩვეულებრივად ვხვდებოდით დილას: სტუმრებს ღიმილით ვაწვდიდით...
ოთარ ჭილაძე - გაბზარული ფირფიტა
უახლოვდება ეტლი წიწამურს. უახლოვდება ეტლი წიწამურს. უახლოვდება ეტლი წიწამურს. ირგვლივ ბალახი წევს მოცელილი....
ოთარ ჭილაძე - ბაგრატის ტაძრის ნანგრევებზე
სვეტის ფუძეზე ჩამომჯდარა ბაგრატის ლანდი, უხმლოდ, უსკიპტროდ, უგვირგვინოდ დამჯდარა იგი, უხმლოდ, უსკიპტროდ,...
ოთარ ჭილაძე - ბავშვები
უკვე იციან და უკვე უყვართ, უკვე სხეულით წინასწარ გრძნობენ, სად გამოჩნდება ციხე ან მუხა, საყდარი, მღვიმე,...
ოთარ ჭილაძე - ბიჭვინთა
ეს, რა თქმა უნდა, სიზმარია, მწვანე სიზმარი... ნიავი კბილით ჩაფრენია ბურუსის კალთას (ძალით მიათრევს...
შოთა ნიშნიანიძე - ნასოფლარი
ჭალა–ჭალა ბრიალებდა მზის და ბროწეულის ტევრი, ალაგ–ალაგ შუკაც ხტოდა, როგორც სილუეტი მწევრის. აღარც ტყეას,...
შოთა ნიშნიანიძე - ნაფეხურები
ვიღაც წაიქცა ქუჩაში...თოვლში... ამდენ ურჯულო მანქანებს შორის, დაგვიანებით და სინანულით, ერთი მანქანაც...
შოთა ნიშნიანიძე - ორი ჩანახატი
shota nishnianidze ori chanaxati * * * ხევიდან ხევზე მიხტოდა ყეფა, ხოლო დამფთხალი, მშიშარა ექო მიცუნცულებდა...
შოთა ნიშნიანიძე – ორი კრიტიკოსი
ის ერთი – უგულო აზროვნებს უდავოდ. მეორეს გული აქვს, დადის კი უთავოდ. shota nishnianidze ori kritikosi...