ღამეა, ბნელი თვალთა ცდუნება, მთვარე გამოჩნდა, ზეცის ალებით, ქარი ლურჯ ზეფირს ესალმუნება, კვნესის ლერწამის...

დრო კი გადის მაგრამ მუქთათ იღვენთება სანთელი. ხელში კალმით ჩავჩიჩინებ სტრიქონს გულით დაწერილს....

ო, ამღრეულო ჩემო ფიქრებო დღეების რბოლით გადაღლილებო, ოჰ სიყვარულო,ჩემგან წარსულო აწ გარდაცვლილო დიდო იმედო....

მშვიდი ძილით ეძინა პოეტს, გურიის მთვარე, ექსოვება საფლავის მიწას, გეფიცებით....

დღეს ისეთია ყოველი წუთი ეგ სულერთია ვინა ხარ, რა ხარ, თუ უქმად ზიხარ,ზიხარ და უცდი, ფიქრობ და ელი რაიმე...

ნუ მითვლი ძმაო, მომწერე რამე, ცა მტრედისფერი ამოყირავდა სულ ახლებურად ჩამოწვა ღამე, მთვარეც არ არის ის, რაც...

– მოვა არ მოვა მოვა – მე ვუთევ ღამეს ფიქრებს, წყვდიადი თითქოს კვდება, ან იბადება ისევ განთიადების წყება.....

მზემ ოქროს ლანქერი დაღვარა სხივების დაუშვა თქეში, მოქარგა ბაღები ჭაღარა და შეინავარდა ტყეში...

[center] – დრო – გუშინ სალხენად ვიყავი მოსული, დღეს ისევ ეკლიან ბილიკზე ვიარე, გუშინწინ ვარდებით...

შეყვარებულნი მთვარეს ეტრფოდნენ, თან მთვარის შუქზე წერდნენ ბარათებს მნათობი იგი,წმინდა ესოდენ, ო, ახლა...