ამბობენ, პოეტი ის არის, ვინც სამშობლოზე ღაღადებს, ბევრჯერ ვაფრინე ისარი, ცრუ პოეტებიც დავჯაბნე....

ლოცვას და მარხვას გადაჩვეული, რამ მომიყვანა გუშინ შენს ხატთან, ვიცი, არა ვარ შენი რჩეული და მაინც შენგან...

თეთრი – იმედი – შენ რა იცი იმედი რაა, თბილი ხელის ფათური სულში, ბევრად ძნელია იმედებით დაბრუნება.....

– დაბადება – მე დავიბადე ვარდობის თვეში, და იმ საღამოს წვიმდა და წვიმდა,...

– არ წახვიდე – არ დამტოვო, შემიბრალე ნუ წახვალ, ნუღარ მესვრი ჩემს ნაჩუქარ გვირილებს, კარგად ვხედავ უჩემობა...

– ბოროტება – ხელი დააკლდა შენს სუფთა ფურცლებს, ლექსების წერას, ნუთუ ვეღარ გრძნობ შენს სიბოროტეს დასაბამიდან,...

უპატრონო სასაფლაო, ჩემს ღაღადისს მაგონებს, არა, ღმერთთან არა ვდაობ, ღმერთს მე ვერ გავაგონებ....

– წარსულის აჩრდილები – გახუნდა მზერა, მე გვიან მივხვდი დაღლილი თვალით, შენ სხვას შესცქერი ჩამავალ მთვარის.....

წინასწარ რომ გეტკინება, წინასწარ რომ არ იცი, ორი გულის შერკინებას, წინასწარ რომ განიცდი....

გველნაკბენებ კრიახობენ, ფიქრამღვრეულ, ამრეზილნ......