ვ ე დ რ ე ბ ა

თითქოს მოწყვეტილ ვარსკვლავივით ავცდი ორბიტას და დედამიწას საპამპულოდ შემოვრჩი კენტად, მე გადაღლილი მარტოობით შენსკენ მოვრბივარ, როს გული ჩემი ემსგავსება გაფრენილ მერცხალს.

– წვიმა – გულს აწვიმს დღეს საოცარია წვიმა, მე შევიგრძენი მისი ვედრება..

– ფიქრებთან – გეალერსებით გეალერსებით, გაიხმაურეს ცივმა ქარებმა.. დანამულია სისხლით ჩემი თეთრი პერანგი, მე მხოლოდ, ჩემი მარტოობა მეალერსება..

– მარტოობა – თურმე რა ძნელი ყოფილა, ფიქრებთან მარტოდ დარჩენა,

* * *

* * *

"ჩემი ყველაზე დიდი შეცდომა ის არის რომ ძალიან მივენდე უცხო ადამიანებს, ამქვეყნად ყველა ჩემნაირი მეგონა, გვიან მივხვდდი რომ ეს ასე არ ყოფილა, ზოგმა როგორ გამოიყენა ეს სითბო, ზოგმა როგორ..

– თოვდა და თოვდა – იმ ღამით ისევ, თოვდა და თოვდა, გადაათეთრა ეს არემარე, შეშის ღუმელთან ახალ წლის ღამეს, ვიხმობდი დედის! საფლავს მძინარეს.