– მიდიან წლები – თავაწყვეტილი გარბიან დღენნი! მიჰქრიან ისე უძილო ღამით, პოეტურ გზნებით, მაღლა და მაღლა, დაბლა...

* * *...

ისევ ეცვლება ფერი მსოფლიოს, მცენარე ჰკარგავს თავის მეობას, აქეთ ბალახი იქეთ ფრინველნი და იმართება დიდი...

– გზა შენამდე – შენს ფიქრებში ამრევია გზა და კვალი, შენთან ყოფნა ჩემთვის ახლა სალბუნია, დავალ ქარში ჩავუყვები...